وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ إِذَا فَرِيقࣱ مِّنۡهُم مُّعۡرِضُونَ
48وَإِذَا دُعُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ إِذَا فَرِيقࣱ مِّنۡهُم مُّعۡرِضُونَ
48ابنعبّاس ( إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنَا وَ أَطَعْنَا أَیْ سَمِعْنَا قَوْلَ النَّبِیِّ (وَ أَطَعْنَا أَمْرَهُ وَ إِنْ کَانَ ذَلِکَ فِیمَا یَکْرَهُونَهُ وَ یَضُرُّهُمْ.
ابنعبّاس ( إِذا دُعُوا إِلَی اللهِ وَ رَسُولِهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ أَنْ یَقُولُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا؛ یعنی سخن پیامبر (را شنیدیم و از دستور او اطاعت کردیم، اگرچه دستور پیامبر (در موردی باشد که مؤمنان از آن خوششان نیاید و به ضررشان میباشد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۲۹۶ بحرالعرفان، ج۱۲، ص۴۹