فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
21فَفَرَرۡتُ مِنكُمۡ لَمَّا خِفۡتُكُمۡ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكۡمࣰا وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
21الصّادق ( عَنِ الْمُفَضَّلِبْنِعُمَر عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (قَالَ إِنَّ لِصَاحِبِ هَذَا الْأَمْرِ غَیْبَهًًْ یَقُولُ فِیهَا فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْماً وَ جَعَلَنِی مِنَ الْمُرْسَلِینَ.
امام صادق ( هنگامیکه قائم (ظهور کند این آیه را میخواند: فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْماً وَ جَعَلَنِی مِنَ المُرْسَلِینَ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۳۲ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۱۵۷/ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۲۹۲/ الغیبهًْ للنعمانی، ص۱۷۴
الباقر ( إِذَا قَامَ الْقَائِمُ (قَالَ فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْماً وَ جَعَلَنِی مِنَ الْمُرْسَلِینَ.
امام باقر ( زمانیکه قائم (ما به پا خیزد، درحالیکه مردم را مورد خطاب قرار میدهد، این آیه: فَفَرَرْتُ مِنکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْمًا وَ جَعَلَنِی مِنَ المُرْسَلِینَ را میخواند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۳۲ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۲۸۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۳۸۴/ الغیبهًْ للنعمانی، ص۱۷۴/ البرهان
الباقر ( إِذَا ظَهَرَ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَیْتِ (قَالَ فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْماً خِفْتُکُمْ عَلَی نَفْسِی وَ جِئْتُکُمْ لَمَّا أَذِنَ لِی رَبِّی وَ أَصْلَحَ لِی أَمْرِی.
امام باقر ( هنگامیکه قائمِ ما اهل بیت ظهور فرماید، چنین میگوید: فَفَرَرْتُ مِنْکُمْ لَمَّا خِفْتُکُمْ فَوَهَبَ لِی رَبِّی حُکْما؛ ً یعنی از شما بر جانِ خود ترسیدم؛ و چون پروردگارم به من اجازه فرمود و کارم را سامان بخشید نزد شما آمدم.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۰، ص۵۳۲ بحارالأنوار، ج۵۲، ص۳۸۵/ منتخب الأنوارالمضییهًْ، ص۱۷۵/ نورالثقلین