الرّسول (صلی الله علیه و آله)- یَظْهَرُ الدِّینُ حَتَّی یُجَاوِزَ الْبِحَارَ وَ یُخَاضُ الْبِحَارُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ثُمَّ یَأْتِی مِنْ بَعْدِکُمْ أَقْوَامٌ یَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ یَقُولُونَ قَرَأْنَا الْقُرْآنَ مَنْ أَقْرَأُ مِنَّا وَ مَنْ أَفْقَهُ مِنَّا وَ مَنْ أَعْلَمُ مِنَّا ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَی أَصْحَابِهِ فَقَالَ: هَلْ فِی أُولَئِکَ مِنْ خَیْرٍ؟ قَالُوا: لَا! قَالَ: أُولَئِکَ مِنْکُمْ مِنْ هَذِهِ الْآیَهًِْ وَ أُولئِکَ هُمْ وَقُودُ النَّار.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) دین ظاهر می‌شود تا اینکه از دریاها می‌گذرد و در راه خدا در دریاها وارد می‌شوند. سپس بعد از شما اقوامی می‌آیند که قرآن را می‌خوانند و می‌گویند: «قرآن خواندیم؛ چه کسی قرائتش از ما بیشتر و صحیح‌تر و چه کسی فهمش از ما بیشتر است و چه کسی از ما عالم‌تر است»؟ سپس به‌سوی اصحابش توجّه کرد و فرمود: «آیا در آن‌ها خیری هست»؟ گفتند: «نه»! فرمود: «آن‌ها از میان شما مسلمانان و از افراد این آیه هستند: وَ أُولئِکَ هُمْ وَقُودُ النَّار».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۷۸ بحارالأنوار، ج۲، ص۱۱۱