سوره آل عمران - آیه 111 جزء 4 - صفحه 64

    لَن يَضُرُّوكُمۡ إِلَّآ أَذࣰىۖ وَإِن يُقَٰتِلُوكُمۡ يُوَلُّوكُمُ ٱلۡأَدۡبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ

    111

تفسیر روایی
آنها [= اهل کتاب، مخصوصا» یهود] هرگز نمی‌توانند به شما زیان برسانند، جز آزارهای مختصر؛ و اگر با شما پیکار کنند، به شما پشت خواهند کرد (و شکست می‌خورند)؛ سپس کسی آنها را یاری نمی‌کند.
1 (آل عمران/111)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ فِی قَوْلِهِ تَعَالَی لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلاَّ أَذیً قَالَ مُقَاتِلٌ: إِنَّ رُءُوسَ الْیَهُودِ مِثْلُ کَعْبِ بْنِ الْأَشْرَفِ وَ أَبِی رَافِعٍ وَ أَبِی یَاسِرٍ وَ کِنَانَهًَْ وَ ابْنِ صُورِیَا عَمَدُوا إِلَی مُؤْمِنِیهِمْ کَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ وَ أَصْحَابِهِ فَأَنْبُوهُمْ عَلَی إِسْلَامِهِمْ فَنَزَلَتْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلَّا أَذیً؛ مقاتل گفت: «سران یهود از قبیل کعب‌بن‌اشرف و ابورافع و ابویاسر و کنانه و ابن‌صوریا شروع کردند به سرزنش‌کردن یهودان که مسلمان شده‌بودند این آیه در مورد همین جریان نازل شد که هرگز آن‌ها نمی‌توانند به شما آسیبی جز آزار برسانند».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۳۸ بحارالأنوار، ج۹، ص۷۲

2 (آل عمران/111)

الکاظم (علیه السلام)- فِی مُهَجِ الدَّعَوَاتِ عُوذَهًُْ مَوْلَانَا الْکَاظِمِ (علیه السلام) لَمَّا أُلْقِیَ فِی بِرْکَهًِْ السِّبَاع ... غُلِبَتْ أَعْدَاءُ اللَّهِ بِکَلِمَهًِْ اللَّهِ فَلَجَتْ حُجَّهًُْ اللَّهِ عَلَی أَعْدَاءِ اللَّهِ الْفَاسِقِینَ وَ جُنُودِ إِبْلِیسَ أَجْمَعِینَ لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلَّا أَذیً وَ إِنْ یُقاتِلُوکُمْ یُوَلُّوکُمُ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرُونَ* ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ أَیْنَ ما ثُقِفُوا. أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا تَقْتِیلًا. لا یُقاتِلُونَکُمْ جَمِیعاً إِلَّا فِی قُریً مُحَصَّنَةٍ أَوْ مِنْ وَراءِ جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَیْنَهُمْ شَدِیدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِیعاً وَ قُلُوبُهُمْ شَتَّی ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا یَعْقِلُون.

امام کاظم (علیه السلام) [در کتاب محجع الدعوات] حرز مولایمان امام کاظم (علیه السلام): «... دشمنان خدا به‌وسیله‌ی سخن خداوند مغلوب شدند. حجّت خدا بر دشمنان فاسق خدا و بر همه‌ی سپاهیان شیطان غلبه کرد. لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلَّا أَذیً وَ إِنْ یُقاتِلُوکُمْ یُوَلُّوکُمُ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرُونَ ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ، هرجا یافته شوند گرفته خواهند شد و به سختی به قتل خواهند رسید! آن‌ها هرگز با شما به‌صورت گروهی نمی‌جنگند جز در دژهای محکم یا از پشت دیوارها! پیکارشان در میان خودشان شدید است امّا در برابر شما ضعیف! آن‌ها را متّحد می‌پنداری، درحالی‌که دل‌هایشان پراکنده است این به خاطر آن است که آن‌ها قومی هستند که تعقّل نمی‌کنند»!.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۴۰ بحارالأنوار، ج۹۱، ص۳۲۷