أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ أما قَوْلُهُ حَیَّ عَلَی الصَّلَاةِ أَیْ هَلُمُّوا إِلَی خَیْرِ أَعْمَالِکُمْ وَ دَعْوَهًِْ رَبِّکُمْ وَ سارِعُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ إِطْفَاءِ نَارِکُمُ الَّتِی أَوْقَدْتُمُوهَا عَلَی ظُهُورِکُمْ وَ فَکَاکِ رِقَابِکُمُ الَّتِی رَهَنْتُمُوهَا بِذُنُوبِکُمْ لِیُکَفِّرَ اللَّهُ عَنْکُمْ سَیِّئَاتِکُمْ وَ یَغْفِرَ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ یُبَدِّلَ سَیِّئَاتِکُمْ حَسَنَاتٍ فَإِنَّهُ مَلِکٌ کَرِیمٌ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیم.

امام علی (علیه السلام) امّا قول مؤذن حَیَّ عَلَی الصَّلَاةِ یعنی بیایید به‌سوی بهترین اعمال خویش و دعوت پروردگار خویش و سارِعُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فرونشانیدن آتش خویش که آن را به دست‌های خویش افروخته‌اید و رهاکردن گردن‌های خویش که آن‌ها را به گناهان خویش گرو گرفته‌اید تا خدا بدی‌های شما را از شما بپوشاند و گناهان شما را از برای شما بیامرزد و بدی‌های شما را به خوبی‌ها بدل کند زیرا که او پادشاهی صاحب کرم و خداوند فضل بزرگ است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۶۰ بحارالأنوار، ج۸۱، ص۱۳۳

الصّادق (علیه السلام)- وَ سارِعُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ قَالَ إِذَا وَضَعُوهَا کَذَا وَ بَسَطَ یَدَیْهِ إِحْدَاهُمَا مَعَ الْأُخْرَی.

امام صادق (علیه السلام) وسارِعُوا إِلی مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْض؛ فرمود: «هنگامی‌که آسمان و زمین را این چنین قرار دهند». و امام (علیه السلام) هر دو دست خود را کنار هم باز کرد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۶۰ بحارالأنوار، ج۸، ص۱۳۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۹۸

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- فَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ لَنْ تَنَالُوهَا إِلَّا بِالتَّقْوَی.

امام علی (علیه السلام) بدانید که جز با تقوی و نیکوکاری به آن بهشت نخواهید رسید.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۶۰ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۶۱/ بحارالأنوار، ج۶۶، ص۳۴۶/ فرات الکوفی، ص۳۶۶

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- اللَّهُمَّ فَمَنْ حَفِظَ فِیهِمْ وَصِیَّتِی فَاحْشُرْهُ فِی زُمْرَتِی وَ اجْعَلْ لَهُ مِنْ مُرَافَقَتِی نَصِیباً یُدْرِکُ بِهِ فَوْزَ الْآخِرَهًِْ اللَّهُمَّ وَ مَنْ أَسَاءَ خِلَافَتِی فِی أَهْلِ بَیْتِی فَاحْرِمْهُ الْجَنَّهًَْ الَّتِی عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْض

امام علی (علیه السلام) خداوندا! پس هرکس وصیّت مرا درباره‌ی اهل‌بیتم (علیهم السلام) مراعات نمود او را در گروه من محشور کن و برای او از دوستی با من بهره‌ای قرار بده که با آن رستگاری آخرت را دریابد. خداوندا! و هرکس جانشینی مرا در اهل‌بیتم (علیهم السلام) تباه سازد او را از بهشتی که وسعت آن، آسمان‌ها و زمین است محروم گردان.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۶۲ بحارالأنوار، ج۲۸، ص۲۱۰