الباقر (علیه السلام)- عَن جَابِر (رحمة الله علیه) عَن اَبِی‌جَعفَر (علیه السلام) قَالَ: أَتَدْرِی مَا سَبِیلُ اللَّهِ قَالَ قُلْتُ لَا وَ اللَّهِ إِلَّا أَنْ أَسْمَعَهُ مِنْکَ قَالَ سَبِیلُ اللَّهِ هُوَ عَلِیٌّ (علیه السلام) وَ ذُرِّیَّتُهُ وَ سَبِیلُ اللَّهِ مَنْ قُتِلَ فِی وَلَایَتِهِ قُتِلَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَ مَنْ مَاتَ فِی وَلَایَتِهِ مَاتَ فِی سَبِیلِ اللَّه.

امام باقر (علیه السلام) جابر (رحمة الله علیه) از امام باقر (علیه السلام) نقل می‌کند: امام (علیه السلام) فرمود: «می‌دانی راه خدا چیست»؟ عرض کردم: «نه به خدا! مگر از شما بشنوم». فرمود: «راه علی (علیه السلام) و فرزندان اوست هرکه در راه ولایت او کشته شود در راه خدا کشته شده و هرکه در ولایت علی (علیه السلام) بمیرد در راه خدا مرده است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۸۰۲ بحارالأنوار، ج۲۴، ص۱۲/ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۳۷۱/ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۴۰/ العیاشی، ج۱، ص۲۰۲/ العیاشی، ج۱، ص۲۰۲/ فرات الکوفی، ص۹۸/ معانی الأخبار، ص۱۶۷/ نورالثقلین/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- رَحْمَتُهُ وَلَایَهًُْ عَلِیِّ‌بْنِ‌أَبِی‌طَالِبٍ (علیه السلام) فَبِذلِکَ قَالَ بِالنُّبُوَّهًِْ وَ الْوَلَایَهًِْ فَلْیَفْرَحُوا یَعْنِی الشِّیعَهًَْ هُوَ خَیْرٌ مِمَّا یَجْمَعُونَ یَعْنِی مُخَالِفِیهِمْ مِنَ الْمَالِ وَ الْأَهْلِ وَ الْوَلَدِ فِی دَارِ الدُّنْیَا.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) رحمتش ولایت علیّ‌بن‌ابی‌طالب (علیه السلام) است. به نبوّت و ولایت باید شاد باشند یعنی شیعه‌ی آن بهتر است از آنچه جمع کنند؛ یعنی مخالفین از اهل و مال و فرزند در دار دنیا [جمع کنند]».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۸۰۴ بحارالأنوار، ج۳۵، ص۴۲۶