الصّادق (علیه السلام)- إِنَ الْمُؤْمِنَ إِذَا مَاتَ لَمْ یَکُنْ مَیِّتاً فَإِنَ الْمَیِّتَ هُوَ الْکَافِرُ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ یَقُولُ: یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ یُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِ یَعْنِی الْمُؤْمِنَ مِنَ الْکَافِرِ وَ الْکَافِرَ مِنَ الْمُؤْمِن.

امام صادق (علیه السلام) مؤمن هرگاه از دنیا رود، در حقیقت نمرده است بلکه این کافر است که در حقیقت می‌میرد. خداوند می‌فرماید: او زنده را از مرده بیرون می‌آورد، و مرده را از زنده. (روم/۱۹) یعنی مؤمن از کافر و کافر از مؤمن بیرون می‌گردند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۱۶ بحارالأنوار، ج۶، ص۱۵۶/ نورالثقلین

الصّادق (علیه السلام)- قَالَ الصَّادِقُ (علیه السلام) بَعْدَ أَنْ ذَکَرَ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ یَلِجُ أَحَدُهُمَا فِی الْآخَرِ: یَنْتَهِی کُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا إِلَی غَایَهًٍْ مَعْرُوفَهًٍْ مَحْدُودَهًٍْ فِی الطُّولِ وَ الْعَرْضَ عَلَی مَرْتَبَهًٍْ وَ مَجْرًی وَاحِدٍ.

امام صادق (علیه السلام) بعد از اینکه از شب و روز یاد شد، امام صادق (علیه السلام) فرمود: «بر اساس یک موقعیّت و مسیر یکی در دیگری داخل می‌شود تا هریک از آن‌ها به‌اندازه‌ی معیّن و معروف خود در درازی و کوتاهی برسد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۱۶ نورالثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی خَلَقَ اللَّیْلَ وَ النَّهَارَ بِقُوَّتِهِ ... یُولِجُ کُلَ وَاحِدٍ مِنْهُمَا فِی صَاحِبِهِ وَ یُولِجُ صَاحِبَهُ فِیهِ بِتَقْدِیرٍ مِنْهُ لِلْعِبَادِ فِیمَا یَغْذُوهُمْ بِهِ وَ یُنْشِئُهُمْ عَلَیْه.

پیامبر (صلی الله علیه و آله) سپاس خدای را که شب و روز را با قدرت خویش بیافرید ... چنان‌که هریک از آن دو به‌جای یکدیگر می‌آیند و می‌روند و این چگونگی تقدیری است از جانب خداوند برای بندگان که بدین‌گونه به آنان خوراک می‌رساند و آنان را می‌پروراند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۱۶ بحارالأنوار، ج۵۵، ص۱۹۹/ نورالثقلین