هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةࣰ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
38
هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةࣰ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ
38
العسکری (علیه السلام)- لَمَّا ... أَیْقَنَ زَکَرِیَّا (علیه السلام) أَنَّهُ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِذْ کَانَ لَا یَدْخُلُ عَلَیْهَا أَحَدٌ غَیْرُهُ قَالَ عِنْدَ ذَلِکَ فِی نَفْسِهِ إِنَّ الَّذِی یَقْدِرُ أَنْ یَأْتِیَ مَرْیَمَ (سلام الله علیها) بِفَاکِهَهًِْ الشِّتَاءِ فِی الصَّیْفِ وَ فَاکِهَهًِْ الصَّیْفِ فِی الشِّتَاءِ لَقَادِرٌ أَنْ یَهَبَ لِی وَلَداً وَ إِنْ کُنْتُ شَیْخاً وَ کانَتِ امْرَأَتِی عاقِراً فَهُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ فَقالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ.
امام عسکری (علیه السلام) وقتیکه ... زکریّا (علیه السلام) یقین پیدا کرد که آن میوهها از نزد خداست؛ چون غیر از او هیچکس نزد مریم (سلام الله علیها) نمیآمد در این هنگام پیش خود گفت: «کسی که میتواند میوهی زمستانی را در تابستان و میوهی تابستانی را در زمستان برای مریم (سلام الله علیها) بیاورد، قادر است فرزندی به من عنایت کند هرچند پیر هستم و همسرم نازاست در نتیجه: هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ و قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۵۶ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۱۸۵/ الإمام العسکری، ص۶۵۹/ القمی، ج۱، ص۱۰۱/ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۱۹۹
الرّضا (علیه السلام)- عَنِ الرَّیَّانِ بْنِ شَبِیبٍ قَال دَخَلْتُ عَلَی الرِّضَا (علیه السلام) فِی أَوَّلِ یَوْمٍ مِنَ الْمُحَرَّمِ فَقَالَ لِی یَا ابْنَ شَبِیبٍ أَصَائِمٌ أَنْتَ فَقُلْتُ لَا فَقَالَ إِنَّ هَذَا الْیَوْمَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِی دَعَا فِیهِ زَکَرِیَّا (علیه السلام) رَبَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَ أَمَرَ الْمَلَائِکَهًَْ فَنَادَتْ زَکَرِیَّا (علیه السلام).
امام رضا (علیه السلام) ریانبنشبیب گوید: روز اوّل محرم بر امام رضا (علیه السلام) وارد شدم. از من پرسید: «ای ابنشبیب! آیا روزه هستی»؟ گفتم: «نه»! جواب داد: «این روزی است که زکریا (علیه السلام) در آن روز از پروردگارش درخواست کرد و گفت: رَبِّ هَبْ لِی مِن لَّدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمِیع الدُّعاء. خداوند درخواست او را اجابت کرد و به فرشتگان دستور داد و آنها زکریّا (علیه السلام) را صدا زدند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۵۶ بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۸۵/ إقبال الأعمال، ص۵۴۴؛ فیه: «فاستجاب الله ... زکریا» محذوفٌ / عیون أخبارالرضا (ج۱، ص۲۹۹/ قصص الأنبیاءللجزایری، ص۳۹۴/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۰، ص۴۶۹/ نورالثقلین/ البرهان