الرّضا (علیه السلام)- أَمَّا الْقَاهِرُ فَإِنَّهُ لَیْسَ عَلَی مَعْنَی عِلَاجٍ وَ نَصْبٍ وَ احْتِیَالٍ وَ مُدَارَاهًٍْ وَ مَکْرٍ کَمَا یَقْهَرُ الْعِبَادُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فَالْمَقْهُورُ مِنْهُمْ یَعُودُ قَاهِراً وَ الْقَاهِرُ یَعُودُ مَقْهُوراً وَ لَکِنْ ذَلِکَ مِنَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَی أَنَّ جَمِیعَ مَا خَلَقَ مُلْتَبِسٌ بِهِ الذُّلُّ لِفَاعِلِهِ وَ قِلَّهًُْ الِامْتِنَاعِ لِمَا أَرَادَ بِهِ لَمْ یَخْرُجْ مِنْهُ طَرْفَهًَْ عَیْنٍ غَیْرَ أَنَّهُ یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ وَ الْقَاهِرُ مِنَّا عَلَی مَا ذَکَرْتُهُ وَ وَصَفْتُ فَقَدْ جَمَعَنَا الِاسْمُ وَ اخْتَلَفَ الْمَعْنَی.

امام رضا (علیه السلام) امّا قاهر در باب خدا نه به این معنی است که به چاره و حیله و زحمت و آمیزش و خلطت و مکر بر کسی غالب شود، چنان‌که بعضی از بندگان بر بعضی به این اسباب و آلت غالب می‌شوند و مغلوب از ایشان غالب می‌شود و غالب مغلوب می‌گردد. ولیکن این وصف نسبت به خدای تبارک‌وتعالی به این معنی است که فاعل و خالق همه چیز است و تمام آنچه آفریده جامه‌ی‌خواری و فروتنی از برای او بر خود پوشیده؛ همه مقهور و مغلوب قدرت اویند و نمی‌توانند که امتناع کنند و قبول ننمایند آنچه را که نسبت به ایشان اراده فرموده و یک چشم برهم‌زدن از او بیرون نمی‌رود آن سلطنتی که دارد به وضعی که به هرچه می‌گوید که باش می‌باشد و قاهر نسبت به ما به آن معنی است که ذکر کردم و وصف نمودم پس اسم را جمع نمودیم و معنی مختلف است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۷۲ التوحید، ص۱۹۰