۞ وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارࣲ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارࣲ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمࣰاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلࣱ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ
75
علیّ‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- فَإِنَّ الْیَهُودَ قَالُوا یَحِلُّ لَنَا أَنْ نَأْخُذَ مَالَ الْأُمِّیِّینَ وَ الْأُمِّیُّونَ الَّذِینَ لَیْسَ مَعَهُمْ کِتَابٌ فَرَدَّ اللَّهُ عَلَیْهِمْ فَقَالَ وَ یَقُولُونَ عَلَی اللهِ الْکَذِبَ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه) یهود می‌گفتند: «برای ما حلال است که مال امیّیّن را بخوریم یعنی کسانی‌که دارای کتاب نیستند خداوند آنها را با این آیه رد کرد: وَ یَقُولُونَ عَلَی الله الْکَذِبَ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۶۳۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۹۰/ القمی، ج۱، ص۱۰۶
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- رُوِیَ عَنِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) لَمَّا قَرَأَ هَذِهِ الْآیَهًَْ قَالَ: کَذَبَ أَعْدَاءُ اللَّهِ، مَا مِنْ شَیْءٍ کَانَ فِی الْجَاهِلِیَّهًِْ إِلَّا وَ هُوَ تَحْتَ قَدَمَیَّ إِلَّا الْأَمَانَهًَْ فَإِنَّهَا مُؤَدَّاهًٌْ إِلَی الْبَرِّ وَ الْفَاجِرِ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله) هنگامی‌که این آیه را قرائت نمود، فرمود: «دشمنان خدا دروغ گفتند؛ هیچ‌چیز در جاهلیّت نبود مگر اینکه زیر پاهایم هستند (ارزشی ندارند) مگر امانت که آن به نیکوکار و بدکار برگردانده می‌شود».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۶۳۶ نورالثقلین
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- قَائِماً؛ أَیْ مِلْحاً.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه) قائماً؛ یعنی پافشاری‌کننده.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۶۳۶ بحرالعرفان، ج۳، ص۴۷۶