وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبۡتِغَآءِ ٱلۡقَوۡمِۖ إِن تَكُونُواْ تَأۡلَمُونَ فَإِنَّهُمۡ يَأۡلَمُونَ كَمَا تَأۡلَمُونَۖ وَتَرۡجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرۡجُونَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
104
وَلَا تَهِنُواْ فِي ٱبۡتِغَآءِ ٱلۡقَوۡمِۖ إِن تَكُونُواْ تَأۡلَمُونَ فَإِنَّهُمۡ يَأۡلَمُونَ كَمَا تَأۡلَمُونَۖ وَتَرۡجُونَ مِنَ ٱللَّهِ مَا لَا يَرۡجُونَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
104
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ وَ لا تَهِنُوا فِی ابْتِغاءِ الْقَوْمِ فَإِنَّهُ معطوف عَلَی قَوْلِهِ فِی سورهًْ آلِ عِمْرَانَ إِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحُ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحُ مِثْلُهُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لا تَهِنُوا فِی ابْتِغاءِ الْقَوْمِ این آیه، به آیه‌ای در سوره‌ی آل عمران، معطوف است که فرمود: اگر بر شما زخمی رسید، به آن قوم نیز هم‌چنان زخمی رسیده است. (آل عمران/۱۴۰).
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۴۲۲ القمی، ج۱، ص۱۵۰/ البرهان