ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- مَعْنَی الْآیَهًِْ لَا تُجادِلْ عَنِ الَّذِینَ یَظْلِمُونَ أَنْفُسَهُمْ بِالْخِیَانَهًِْ وَ یَرْمُونَ بِالْخِیَانَهًِْ غَیْرَهُمْ یُرِیدُ بِهِ سَارِقَ الدِّرْعِ سَرَقَ الدِّرْعَ وَ رَمَی بِالسَّرِقَهًِْ الْیَهُودِیَّ فَصَارَ خَائِناً بِالسَّرِقَهًِْ أَثِیماً فِی رَمْیِهِ غَیْرَهُ بِهَا.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- معنای آیه: وَ لا تُجادِلْ عَنِ الَّذینَ یَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ إِنَّ اللهَ لا یُحِبُّ مَنْ کانَ خَوَّاناً أَثیماً این است که با کسانی که با خیانت‌کردن و تهمت خیانت‌زدن به دیگران، در اصل به خود ظلم می‌کنند مجادله نکن و منظورش آن کسی است که زره‌ای را دزدید و تهمت دزدی آن را به یک یهودی زد و با این کارش علاوه بر سرقت، خیانت هم نمود و تهمت آن را به دیگری زد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۴۲۸ بحرالعرفان، ج۵، ص۳۶۸