علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- نَزَلَتْ فِی الَّذِینَ آمَنُوا بِرَسُولِ اللَّهُ (صلی الله علیه و آله) إِقْرَاراً لَا تَصْدِیقاً ثُمَّ کَفَرُوا لَمَّا کَتَبُوا الْکِتَابَ فِیمَا بَیْنَهُمْ أَنْ لَا یَرُدُّوا الْأَمْرَ فِی أَهْلِ بَیْتِهِ أَبَداً، فَلَمَّا نَزَلَتِ الْوَلَایَهًُْ وَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) الْمِیثَاقَ عَلَیْهِمْ لِأَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) آمَنُوا إِقْرَاراً لَا تَصْدِیقاً، فَلَمَّا مَضَی رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) کَفَرُوا فَازْدَادُوا کُفْراً لَمْ یَکُنِ اللهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِیَهْدِیَهُمْ طَرِیقاً إِلَّا طَرِیقَ جَهَنَّمَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- این آیه در مورد افرادی نازل شد که با زبان به محمّد (صلی الله علیه و آله) ایمان آورده و اقرار کردند امّا [در دلشان] آن را تأیید نکردند بعد آن زمانی‌که در بین خود پیمانی نوشتند که نگذارند هیچ‌گاه امر ولایت به اهل بیت پیامبر (صلی الله علیه و آله) برسد، کافر شدند امّا وقتی امر ولایت نازل شد و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) پیمان پذیرش ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) را از آنان گرفت، به زبان ایمان آوردند و به آن اقرار کردند امّا [در دل] آن را تأیید نکردند. وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) از دنیا رفت کافر شدند و [کفرشان را آشکار کردند و] بر کفرشان افزودند؛ لَمْ یَکُنِ اللهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِیَهْدِیَهُمْ طَرِیقاً إِلَّا طَرِیقَ جَهَنَّمَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۴۶۸ بحارالأنوار، ج۳۱، ص۵۷۶/ القمی، ج۱، ص۱۵۶

الباقر (رحمة الله علیه)- عَنْ أَبِی‌بَصِیرٍ قَالَ: سَمِعْتُهُ یَقُولُ إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ کَفَرُوا ثُمَّ ازْدادُوا کُفْراً مَنْ زَعَمَ أَنَّ الْخَمْرَ حَرَامٌ ثُمَّ شَرِبَهَا وَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ الزِّنَا حَرَامٌ ثُمَّ زَنَی وَ مَنْ زَعَمَ أَنَّ الزَّکَاهًَْ حَقٌّ وَ لَمْ یُؤَدِّهَا.

امام باقر (علیه السلام)- ابوبصیر گوید: شنیدم که [امام باقر (علیه السلام)] می‌فرماید: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُواْ ثُمَّ کَفَرُواْ ثُمَّ آمَنُواْ ثُمَّ کَفَرُواْ ثُمَّ ازْدَادُواْ کُفْرًا لَّمْ یَکُنِ اللّهُ لِیَغْفِرَ لَهُمْ وَ لاَ لِیَهْدِیَهُمْ سَبِیلاً اینان کسانی هستند که باور داشته باشند شراب حرام است ولی شراب بنوشند و باور داشته باشند که زنا حرام است ولی زنا کنند و کسانی که باور داشته باشند که زکات حق است ولی آن را نپردازند».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۴۶۸ بحارالأنوار، ج۷۰، ص۳۶۰/ العیاشی، ج۱، ص۲۸۱/ مستدرک الوسایل، ج۷، ص۲۶/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- و ازْدادُوا کُفْراً حِینَ لَمْ یَبْقَ فِیهِ مِنَ الْإِیمَانِ شَیْءٌ.

امام باقر (علیه السلام)- ازْدادُوا کُفْراً زمانی‌که ذرّه‌ای ایمان در وجودشان باقی نمانده بود، کفرشان افزون گشت.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۴۷۰ العیاشی، ج۱، ص۲۸۰/ بحارالأنوار، ج۳۰، ص۲۱۹/ البرهان