سوره نساء - آیه 156 جزء 6 - صفحه 103

    وَبِكُفۡرِهِمۡ وَقَوۡلِهِمۡ عَلَىٰ مَرۡيَمَ بُهۡتَٰنًا عَظِيمࣰا

    156

تفسیر روایی
و (نیز) بخاطر کفرشان، و تهمت بزرگی که بر مریم زدند.
1 (نساء/156)

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ بُهْتاناً عَظِیماً أَیْ قَوْلُهُمْ إِنَّهَا فَجَرَت.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- بُهْتاناً عَظِیماً یعنی به این گفته‌شان که مریم (سلام الله علیها)، فجور و فاحشه‌گی نموده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۰۲ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۳۳۶/ القمی، ج۱، ص۱۵۷/ البرهان

2 (نساء/156)

الصّادق (علیه السلام)- {عَنْ صَالِحِ بْنِ عَلْقَمَهًَْ عَنِ الصَّادِقِ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ فِی حَدِیثٍ طَوِیلٍ} أَ لَمْ یَنْسُبُوا مَرْیَمَ بِنْتَ عِمْرَانَ (علیه السلام) إِلَی أَنَّهَا حَمَلَتْ بِعِیسَی (علیه السلام) مِنْ رَجُلٍ نَجَّارٍ اسْمُهُ یُوسُفُ؟.

امام صادق (علیه السلام)- صالح‌بن‌علقمه نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) در حدیثی طولانی فرمود: آیا نگفتند: «مریم دختر عمران (سلام الله علیها)، از مردی نجّار به اسم یوسف، باردار شده است»؟

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۰۲ بحار الأنوار، ج۱۴، ص۲۱۹/ البرهان/ نورالثقلین

3 (نساء/156)

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلِهِمْ عَلَی مَرْیَمَ بُهْتاناً عَظِیماً أَیْ أَعْظَمَ کَذِبٍ وَ أَشْنَعَهُ وَ هُوَ رَمْیُهُمْ إِیَّاهَا بِالْفَاحِشَهًِْ.

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلِهِمْ عَلی مَرْیَمَ بُهْتاناً عَظِیماً یعنی آن دروغ بزرگ و شنیع؛ به مریم (سلام الله علیها) تهمت زدند که فاحشه است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۰۲ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۳۴۰