الصّادق (علیه السلام)- ِعَن ابْنِ سِنَانٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ فِی عِیسَی (علیه السلام) وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ ... فَقَالَ إِنَّمَا إِیمَانُ أَهْلِ الْکِتَابِ لِمُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).

امام صادق (علیه السلام)- ابن‌سنان نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) در مورد آیه: وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ که در مورد حضرت عیسی (علیه السلام) است، فرمود: «ایمان اهل کتاب به محمّد (صلی الله علیه و آله) است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۱۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۹۵/ العیاشی، ج۱، ص۲۸۴/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّ فِیکَ مَثَلًا مِنْ عِیسَی‌ابْنِ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) قَالَ اللَّهُ تَعَالَی وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ إِلَّا لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یَکُونُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّهُ لَا یَمُوتُ رَجُلٌ یَفْتَرِی عَلَی عِیسَی‌ابْنِ‌مَرْیَمَ (علیه السلام) حَتَّی یُؤْمِنَ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یَقُولَ فِیهِ الْحَقَّ حَیْثُ لَا یَنْفَعُهُ ذَلِکَ شَیْئاً وَ إِنَّکَ عَلَی مَثَلِهِ لَا یَمُوتُ عَدُوُّکَ حَتَّی یَرَاکَ عِنْدَ الْمَوْتِ فَتَکُونَ عَلَیْهِ غَیْظاً وَ حُزْناً حَتَّی یُقِرَّ بِالْحَقِّ مِنْ أَمْرِکَ وَ یَقُولَ فِیکَ الْحَقَّ وَ یُقِرَّ بِوَلَایَتِکَ حَیْثُ لَا یَنْفَعُهُ ذَلِکَ شَیْئاً وَ أَمَّا وَلِیُّکَ فَإِنَّهُ یَرَاکَ عِنْدَ الْمَوْتِ فَتَکُونُ لَهُ شَفِیعاً وَ مُبَشِّراً وَ قُرَّهًَْ عَیْنٍ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- ای علی (علیه السلام) در تو چیزی شبیه به عیسی (علیه السلام) است، خداوند فرمود: وَ إِنْ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ إِلَّا لَیُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یَکُونُ عَلَیْهِمْ شَهِیداً ای علی (علیه السلام)! هیچ‌کس از افرادی که به عیسی (علیه السلام) تهمت دروغگو بودن می‌زدند نمردند مگر آنکه قبل از مرگشان به او ایمان آوردند و این حرف صحیح است که این ایمان دیگر برایشان نفعی ندارد. تو نیز چنینی، دشمن تو نمی‌میرد مگر آنکه تو را در لحظه‌ی مرگ ببیند و اوضاع بر او سخت و غمناک است تا به حقانیّت امر تو اقرار کند و حق را درباره‌ی تو بگوید و به ولایت تو اقرار کند گرچه دیگر این اقرار برای او نفعی ندارد. امّا دوستدارت تو را در لحظه‌ی مرگ مشاهده می‌کند درحالی‌که از او شفاعت می‌کنی و به او بشارت می‌دهی و مایه‌ی چشم روشنی او هستی.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۱۲ بحارالأنوار، ج۶، ص۱۹۴/ فرات الکوفی، ص۱۱۶

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مِنْ ذُرِّیَّتِیَ الْمَهْدِیُ (عجل الله تعالی فرجه الشریف) إِذَا خَرَجَ نَزَلَ عِیسَی بْنُ مَرْیَمَ (علیه السلام) لِنُصْرَتِهِ فَقَدَّمَهُ وَ صَلَّی خَلْفَهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از ذرّیّه‌ی من است که وقتی ظهور کند عیسی‌بن‌مریم (علیه السلام) برای یاری‌اش فرود می‌آید و او را مقدّم می‌کند و پشت سرش نماز می‌گذارد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۱۲ الأمالی للصدوق، ص۲۱۸/ بحرالعرفان، ج۳، ص۴۴۵

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِذَا رَجَعَ آمَنَ بِهِ النَّاسُ کُلُّهُمْ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وقتی رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بازگردد، همه‌ی مردمان به وی ایمان می‌آورند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۱۲ بحارالأنوار، ج۵۳، ص۵۰/ القمی، ج۱، ص۱۵۷/ نورالثقلین/ البرهان