فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَٱعۡتَصَمُواْ بِهِۦ فَسَيُدۡخِلُهُمۡ فِي رَحۡمَةࣲ مِّنۡهُ وَفَضۡلࣲ وَيَهۡدِيهِمۡ إِلَيۡهِ صِرَٰطࣰا مُّسۡتَقِيمࣰا
175
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱللَّهِ وَٱعۡتَصَمُواْ بِهِۦ فَسَيُدۡخِلُهُمۡ فِي رَحۡمَةࣲ مِّنۡهُ وَفَضۡلࣲ وَيَهۡدِيهِمۡ إِلَيۡهِ صِرَٰطࣰا مُّسۡتَقِيمࣰا
175
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- الِاعْتِصَامُ التَّمَسُّکُ بِهِ بِوَلَایَهًِْ أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ وَلَایَهًِْ الْأَئِمَّهًِْ (بَعْدَهُ.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- منظور از الِاعْتِصَامُ، تمسّک به ولایت علی و ائمّه (پس از او است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۴۰ بحارالأنوار، ج۶۴، ص۲۷
الباقر (علیه السلام)- أَحْمَدُ‌بْنُ‌مُحَمَّدِ‌بْنِ‌أَحْمَدَ‌بْنِ‌طَلْحَهًَْ الْخُرَاسَانِیُّ مُعَنْعَناً عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: ... قَوْلُه فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ قَالَ بِوَلَایَهًِْ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا بِاللهِ وَ اعْتَصَمُوا بِهِ یعنی به ولایت علی (علیه السلام) [تمسّک جویند].
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۴۰ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۱۳۶/ فرات الکوفی، ص۱۱۶
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- هُمُ الَّذِینَ تَمَسَّکُوا بِوَلَایَهًِْ أَمِیرِالْمُؤمِنِینَ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًِْ (.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- آنها کسانی هستند که به ولایت علی و ائمّه (تمسّک می‌جویند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۴۰ القمی، ج۱، ص۱۵۹
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- فِی رَحْمَةٍ مِنْهُ هِیَ الْجَنَّهًُْ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- فِی رَحْمَةٍ مِنْهُ یعنی بهشت.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۴۲ بحارالأنوار، ج۶۴، ص۲۷
الصّادق (علیه السلام)- الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِیمُ عَلِیٌّ (علیه السلام).
امام صادق (علیه السلام)- الصِّرَاطُ المُسْتَقِیمُ علی (علیه السلام) است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۵۴۲ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۹۷/ العیاشی، ج۱، ص۲۸۵