وَيَقُولُونَ طَاعَةࣱ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنۡ عِندِكَ بَيَّتَ طَآئِفَةࣱ مِّنۡهُمۡ غَيۡرَ ٱلَّذِي تَقُولُۖ وَٱللَّهُ يَكۡتُبُ مَا يُبَيِّتُونَۖ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا
81
وَيَقُولُونَ طَاعَةࣱ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنۡ عِندِكَ بَيَّتَ طَآئِفَةࣱ مِّنۡهُمۡ غَيۡرَ ٱلَّذِي تَقُولُۖ وَٱللَّهُ يَكۡتُبُ مَا يُبَيِّتُونَۖ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلًا
81
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَولُهُ عَزَّوَجَلَّ یَحکِی قَولَ المُنَافِقِینَ فَقَالَ وَ یَقُولُونَ طاعَةٌ فَإِذا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِکَ بَیَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَیْرَ الَّذِی تَقُولُ وَ اللهُ یَکْتُبُ ما یُبَیِّتُونَ أی یُبَدِّلُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ تَوَکَّلْ عَلَی اللهِ وَ کَفی بِاللهِ وَکِیلًا.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- این آیه کلام منافقین را بیان می‌کند که می‌گفتند: وَ یَقُولُونَ طَاعةٌ فَإِذَا بَرَزُواْ مِنْ عندِکَ بَیَّتَ طَآئِفَةٌ مِّنْهُمْ غَیْرَ الَّذِی تَقُولُ وَ اللهُ یَکْتُبُ مَا یُبَیِّتُونَ یعنی خداوند آن چیزی را که منافقان آن را تغییر می‌دهند، ثبت می‌کند. فَأَعرِضْ عنْهُمْ وَ تَوَکَّلْ علَی اللهِ وَ کَفَی بِاللهِ وَکِیلاً.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۳۳۰ القمی، ج۱، ص۱۴۵/ البرهان
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنِ الْکَاظِمِ عَنْ أَبِیهِ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) فِی وَصِیَّتِهِ لِعَلِیٍّ (علیه السلام) وَ النَّاسُ حُضُورٌ حَوْلَهُ أَمَا وَ اللَّهِ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) لَیَرْجِعَنَّ أَکْثَرُ هَؤُلَاءِ کُفَّاراً یَضْرِبُ بَعْضُهُمْ رِقَابَ بَعْضٍ وَ مَا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ أَنْ تَرَی ذَلِکَ إِلَّا أَنْ یَغِیبَ عَنْکَ شَخْصِی وَ قَالَ فِی مِفْتَاحِ الْوَصِیَّهًِْ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) مَنْ شَاقَّکَ مِنْ نِسَائِی وَ أَصْحَابِی فَقَدْ‌عَصَانِی وَ مَنْ عَصَانِی فَقَدْ عَصَی اللَّهَ وَ أَنَا مِنْهُمْ بَرِیءٌ فَابْرَأْ مِنْهُمْ فَقَالَ عَلِیٌّ (علیه السلام) نَعَمْ قَدْ فَعَلْتُ فَقَالَ اللَّهُمَّ فَاشْهَدْ یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّ الْقَوْمَ یَأْتَمِرُونَ بَعْدِی یَظْلِمُونَ وَ یُبَیِّتُونَ عَلَی ذَلِکَ وَ مَنْ بَیَّتَ عَلَی ذَلِکَ فَأَنَا مِنْهُمْ بَرِیءٌ وَ فِیهِمْ نَزَلَتْ بَیَّتَ طائِفَةٌ مِنْهُمْ غَیْرَ الَّذِی تَقُولُ وَ اللهُ یَکْتُبُ ما یُبَیِّتُونَ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- امام کاظم (علیه السلام) از پدرش روایت می‌کند: پیامبر (صلی الله علیه و آله) در وصیّت خود به امام علی (علیه السلام) درحالی‌که مردم نیز نزد آنان حاضر بودند. فرمود: «به خدا قسم ای علی! بیشتر این مردم کافر می‌شوند و گردن یکدیگر را می‌زنند، فقط کافی است من از میان شما بروم تا این اتّفاق بیفتد». پیامبر (صلی الله علیه و آله) در آغاز وصیّت خود چنین فرمود: «ای علی! هرکس از زنان و صحابه‌ی من که با تو مخالفت کند از من نافرمانی کرده و هرکس از من نافرمانی کند از خدا نافرمانی کرده است. من از آنها بیزارم، تو هم از آنها بیزار باش». علی (علیه السلام) فرمود: «بله این کار را می کنم». پس فرمود: «خدایا گواه باش. ای علی! این گروه بعد از من دسیسه می‌کنند و ظلم و ستم می‌نمایند و شبانه بر آن تدبیری می‌اندیشند و هرکس شبانه تدبیر کند با آنها دسیسه می‌کند من از او بیزارم و در مورد آنها این آیه نازل شده است: بَیَّتَ طَآئِفَةٌ مِّنْهُمْ غَیْرَ الَّذِی تَقُولُ وَاللّهُ یَکْتُبُ مَا یُبَیِّتُونَ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۳۳۰ بحارالأنوار، ج۲۲، ص۴۸۷