مَّن يَشۡفَعۡ شَفَٰعَةً حَسَنَةࣰ يَكُن لَّهُۥ نَصِيبࣱ مِّنۡهَاۖ وَمَن يَشۡفَعۡ شَفَٰعَةࣰ سَيِّئَةࣰ يَكُن لَّهُۥ كِفۡلࣱ مِّنۡهَاۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ مُّقِيتࣰا
85
مَّن يَشۡفَعۡ شَفَٰعَةً حَسَنَةࣰ يَكُن لَّهُۥ نَصِيبࣱ مِّنۡهَاۖ وَمَن يَشۡفَعۡ شَفَٰعَةࣰ سَيِّئَةࣰ يَكُن لَّهُۥ كِفۡلࣱ مِّنۡهَاۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءࣲ مُّقِيتࣰا
85
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَنْ یَشْفَعْ شَفاعَةً سَیِّئَةً یَکُنْ لَهُ کِفْلٌ مِنْها قَالَ یَکُونُ کَفِیلُ ذَلِکَ الظُّلْمُ الَّذِی یَظْلِمُ صَاحِبُ الشفاعه.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- مَنْ یَشْفَعْ شَفاعَةً سَیِّئَةً یَکُنْ لَهُ کِفْلٌ مِنْها کسی که به فردی که به نیکی امر می‌کند ظلم کند، جزء افرادی است که به ظلم فرمان می‌دهند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۳۵۰ القمی، ج۱، ص۱۴۵/ البرهان
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ أَمَرَ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهَی عَنْ مُنْکَرٍ أَوْ دَلَ عَلَی خَیْرٍ أَوْ أَشَارَ بِهِ فَهُوَ شَرِیکٌ وَ مَنْ أَمَرَ بِسُوءٍ أَوْ دَلَّ عَلَیْهِ أَوْ أَشَارَ بِهِ فَهُوَ شَرِیکٌ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس به کار پسندیده‌ای فرمان دهد یا از کار زشتی باز دارد یا به کار نیکی راهنمایی کند یا به آن اشاره نماید در آن کار شریک است، و هرکس به کار بدی فرمان دهد یا به آن راهنمایی یا اشاره کند او نیز در آن کار شریک خواهد بود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۳۵۰ الخصال، ج۱، ص۱۳۸ / بحرالعرفان، ج۴، ص۳۴۷
علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کانَ اللهُ عَلی کُلِّ شَیْءٍ مُقِیتاً أی مقتدرا.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کَانَ اللهُ علَی کُلِّ شَیْءٍ مُّقِیتًا یعنی مقتدر است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۳۵۰ القمی، ج۱، ص۱۴۵/ البرهان