الصّادق (علیه السلام)- مَنْ قَرَأَ سُورَهًَْ الْجَاثِیَةِ کَانَ ثَوَابُهَا أَنْ لَا یَرَی النَّارَ أَبَداً وَ لَا یَسْمَعَ زَفِیرَ جَهَنَّمَ وَ لَا شَهِیقَهَا وَ هُوَ مَعَ مُحَمَّدٍ (صلی الله علیه و آله).
امام صادق (علیه السلام)- هرکس سورهی جاثیه را بخواند، ثواب آن این است که هرگز آتش دوزخ را نخواهد دید و صدای وحشتناک آتش آن را نخواهد شنید و او همراه پیامبر (صلی الله علیه و آله) خواهد بود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۴، ص۲۰۴ ثواب الأعمال، ص۱۱۴/ نورالثقلین/ البرهان
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- وَ مَنْ قَرَأَ حم الْجَاثِیَةِ سَتَرَ اللَّهُ عَوْرَتَهُ وَ سَکَّنَ رَوْعَتَهُ عِنْدَ الْحِسَاب.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس این سوره را بخواند، خداوند او را از هولناکی روز قیامت رهایی خواهد بخشید و به او آرامش خواهد داد و عورتش را خواهد پوشاند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۴، ص۲۰۴ مستدرک الوسایل، ج۴، ص۳۴۸/ نورالثقلین
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ قَرَأَ هَذِهِ السُّورَهًَْ سَکَّنَ اللَّهُ رَوْعَتَهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ إِذَا جَثَا عَلَی رُکْبَتَیْهِ وَ سُتِرَتْ عَوْرَتُهُ وَ مَنْ کَتَبَهَا وَ عَلَّقَهَا عَلَیْهِ أَمِنَ مِنَ سَطْوَهًِْ کُلِّ جَبَّارٍ وَ سُلْطَانٍ وَ کَانَ مُهَاباً مَحْبُوباً وَجِیهاً فِی عَیْنِ کُلِّ مَنْ یَرَاهُ مِنَ النَّاسِ تَفَضُّلًا مِنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس این سوره را بخواند، زمانیکه فرد در روز قیامت بر روی زانوانش میافتد، خداوند او را از هولناکی روز قیامت رهایی خواهد بخشید و به او آرامش خواهد داد و عورتش را خواهد پوشاند. هرگاه آن را بنویسد و به خودش آویزان کند، از گردنکشی و ستم هر ستمگر و حاکمی رهایی خواهد یافت و نه تنها به محبوبیّت نزد پروردگار دست خواهد یافت، بلکه در نظر همگان دارای ابهّت، محبوبیّت و جایگاه والایی خواهد بود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۴، ص۲۰۴ البرهان
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ کَتَبَهَا وَ عَلَّقَهَا عَلَیْهِ أَمِنَ مِنْ سَطْوَهًِْ کُلِّ شَیْطَانٍ وَ جَبَّارٍ وَ کَانَ مُهَاباً مَحْبُوباً فِی عَیْنِ کُلِّ مَنْ رَآهُ مِنَ النَّاسِ.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس این سوره را بنویسد و بر خودش آویزان کند، از شرّ هر شیطان و حاکم ستمگری رهایی خواهد یافت و در نظر همگان دارای ابهّت و محبوبیّت خواهد بود.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۴، ص۲۰۴ البرهان