فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابࣰا يَبۡحَثُ فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيُرِيَهُۥ كَيۡفَ يُوَٰرِي سَوۡءَةَ أَخِيهِۚ قَالَ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٰرِيَ سَوۡءَةَ أَخِيۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّٰدِمِينَ
31
فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابࣰا يَبۡحَثُ فِي ٱلۡأَرۡضِ لِيُرِيَهُۥ كَيۡفَ يُوَٰرِي سَوۡءَةَ أَخِيهِۚ قَالَ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٰرِيَ سَوۡءَةَ أَخِيۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّٰدِمِينَ
31
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- سال عَبْدُ‌اللَّهِ‌بْنُ‌سَلَامٍ عن النبی (صلی الله علیه و آله) فقال ... یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) فَأَخْبِرْنِی عَنْ رَسُولٍ لَا مِنَ الْإِنْسِ وَ لَا مِنَ الْجِنِّ وَ لَا مِنَ الْوَحْشِ قَالَ فَبَعَثَ اللهُ غُراباً یَبْحَثُ فِی الْأَرْضِ قَالَ صَدَقْت.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- عبدالله‌بن‌سلام از پیامبر (صلی الله علیه و آله) پرسید و گفت: ... «ای محمّد! به من از رسولی خبر بده که نه از انسان‌هاست و نه از جنّ و نه از حیوانات وحشی». فرمود: «فَبَعَثَ الله غُراباً یَبْحَثُ فِی الْأَرْضِ». گفت: «راست گفتی».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۸ بحارالأنوار، ج۹، ص۳۴۲/ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۵۸/ الاحتجاج، ج۲، ص۳۲۸
السّجاد (علیه السلام)- وَ الذُّنُوبُ الَّتِی تُورِثُ النَّدَمَ قَتْلُ النَّفْسِ الَّتِی حَرَّمَ اللَّهُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فِی قِصَّهًِْ قَابِیلَ حِینَ قَتَلَ أَخَاهُ هَابِیلَ فَعَجَزَ عَنْ دَفْنِهِ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمِینَ وتَرْکُ صِلَهًِْ الْقَرَابَهًِْ حَتَّی یَسْتَغْنُوا وَ تَرْکُ الصَّلَاهًِْ حَتَّی یَخْرُجَ وَقْتُهَا وَ تَرْکُ الْوَصِیَّهًِْ وَ رَدُّ الْمَظَالِمِ وَ مَنْعُ الزَّکَاهًِْ حَتَّی یَحْضُرَ الْمَوْتُ وَ یَنْغَلِقَ اللِّسَانُ.
امام سجّاد (علیه السلام)- و آن گناهانی که موجب پشیمانی می‌گردد، کشتن فردی است که خداوند منع کرده و فرموده است: وَ لا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِی حَرَّمَ الله؛ و خداوند در داستان قابیل فرمود: وی چون هابیل را کشت و از دفن او عاجز شد، نفس سرکش او قتل برادرش را در نظرش خوب جلوه داد: و سرانجام پشیمان شد. و [از دیگر گناهان] ترک پیوند خویشاوندی آنقدر که از او چشم بپوشند [مثل آنکه چنین خویشاوندی نداشته‌اند]، و ترک نماز تا وقت آن بگذرد، و ترک وصیّت و ندادن ردّ مظالم، و منع زکات تا هنگامی که مرگ فرا رسد و زبان از گفتار بازماند». (به‌همین جهت، بر بنی‌اسرائیل مقرّرداشتیم که هرکس، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد، چنان است که گویی همه‌ی انسان‌ها را کشته؛ و هرکس، انسانی را از مرگ رهایی بخشد، چنان است که گویی به همه‌ی مردم حیات
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۸ بحارالأنوار، ج۷۰، ص۳۷۵/ معانی الأخبار، ص۲۷۰/ عدهًْ الداعی، ص۲۱۲/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۶، ص۲۸۱/ نورالثقلین