قُلۡ هَلۡ أُنَبِّئُكُم بِشَرࣲّ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيۡهِ وَجَعَلَ مِنۡهُمُ ٱلۡقِرَدَةَ وَٱلۡخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّٰغُوتَۚ أُوْلَٰٓئِكَ شَرࣱّ مَّكَانࣰا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ
60
قُلۡ هَلۡ أُنَبِّئُكُم بِشَرࣲّ مِّن ذَٰلِكَ مَثُوبَةً عِندَ ٱللَّهِۚ مَن لَّعَنَهُ ٱللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيۡهِ وَجَعَلَ مِنۡهُمُ ٱلۡقِرَدَةَ وَٱلۡخَنَازِيرَ وَعَبَدَ ٱلطَّٰغُوتَۚ أُوْلَٰٓئِكَ شَرࣱّ مَّكَانࣰا وَأَضَلُّ عَن سَوَآءِ ٱلسَّبِيلِ
60
العسکری (علیه السلام)- غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لَا الضَّالِّینَ قَالَ أَمِیرُالمُؤمِنِینَ (علیه السلام) أَمَرَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ عِبَادَهُ أَنْ یَسْأَلُوهُ طَرِیقَ الْمُنْعَمِ عَلَیْهِمْ وَ هُمُ النَّبِیُّونَ وَ الصِّدِّیقُونَ وَ الشُّهَدَاءُ وَ الصَّالِحُونَ وَ أَنْ یَسْتَعِیذُوا مِنْ طَرِیقِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ هُمُ الْیَهُودُ الَّذِینَ قَالَ اللَّهُ فِیهِمْ هَلْ أُنَبِّئُکُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذلِکَ مَثُوبَةً عِنْدَ اللهِ مَنْ لَعَنَهُ اللهُ وَ غَضِبَ عَلَیْهِ.
امام عسکری (علیه السلام)- در تفسیر امام عسکری (علیه السلام) آمده: امیرالمؤمنین (علیه السلام) می‌فرماید: خداوند، به بندگانش فرمان داده که راه نعمت‌داده شدگان را از او بخواهند و آنها پیامبران و صدیقان و شهدا و صالحین هستند؛ و از راه مغضوب‌شدگان به خدا پناه ببرند و آنها یهودیان بودند که خدای تعالی درباره‌شان امی‌فرماید: قُلْ هَلْ أُنَبِّئُکُم بِشَرٍّ مِّن ذَلِکَ مَثُوبَةً عندَ الله مَن لَّعنَهُ الله وَغَضِبَ علَیْهِ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۲۸ بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۷۳/ التّفسیر الإمام العسکری، ص۵۰/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۵۵/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۳۲/ البرهان
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ أَمَّا قَوْلُهُ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ فَأُولَئِکَ الْیَهُودُ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللهِ‌کُفْراً. فَغَضِبَ عَلَیْهِمْ فَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِیرَ فَنَسْأَلُ اللَّهَ تَعَالَی أَنْ لَایَغْضَبَ عَلَیْنَا کَمَا غَضِبَ عَلَیْهِم.
امام علی (علیه السلام)- امّا کلام خداوند: غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ؛ یهودیان هستند که نعمت خدا را به کفر تبدیل نمودند؛ خداوند بر آنها خشم گرفت که به‌صورت میمون و خوک درآمدند. ما از خدا می‌خواهیم که چنانچه بر آنها خشم گرفت، بر ما خشم نگیرد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۳۰ بحارالأنوار، ج۱۰، ص۶۱/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۲۶۰
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- أَنَّ الْمُمْسَخِینَ مِنْ أَصْحَابِ السَّبْتِ إِنَّ شُبَّانَهُمْ مُسِخُوا قِرَدَهًًْ وَ شُیُوخَهُمْ مُسِخُوا خَنَازِیرَ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- مسخ‌شده‌ها از اصحاب سبت (گروهی از تبهکاران بنی‌اسرائیل) هستند؛ چون جوان‌هایشان مسخ شدند و به‌صورت میمون درآمدند و پیرانشان مسخ شدند و به‌صورت خوک در آمدند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۳۰ مجمع البحرین، ج۳، ص ۱۲۷
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- عَن أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) عَنْ آبَائِهِ (علیه السلام) قَال: لَمَّا بَلَغَ امیرالمؤمنین (علیه السلام) أَمْرُ مُعَاوِیَهًَْ وَ أَنَّهُ فِی مِائَهًِْ أَلْفٍ قَالَ مِنْ أَیِّ الْقَوْمِ قَالُوا مِنْ أَهْلِ الشَّامِ قَالَ (علیه السلام) لَا تَقُولُوا مِنْ أَهْلِ الشَّامِ وَ لَکِنْ قُولُوا مِنْ أَهْلِ الشُّومِ وَ هُمْ مِنْ أَبْنَاءِ مِصْرَ لُعِنُوا عَلی لِسانِ داوُدَ فَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَ الْخَنازِیرَ.
امام علی (علیه السلام)- امام صادق (علیه السلام) در روایتی از پدرانش نقل فرموده است: زمانی که مسأله‌ی [عدم بیعت] معاویه به اطّلاع امیرالمؤمنین (علیه السلام) رسید و اینکه او صدهزار نفر دارد، امام پرسید: «افرادش از کدام قوم هستند»؟ پاسخ دادند: «از اهالی شام». حضرت فرمود: «نگویید از اهالی شام. بلکه بگویید از اهل شوم. آنها فرزندان و نوادگان مضر (مصر) هستند که داود (علیه السلام) آنها را لعن و نفرین کرد و خداوند آنها را به میمون و خوک تبدیل نمود».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۳۰ بحارالأنوار، ج۳۳، ص۲۳۳