قُلۡ يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لَسۡتُمۡ عَلَىٰ شَيۡءٍ حَتَّىٰ تُقِيمُواْ ٱلتَّوۡرَىٰةَ وَٱلۡإِنجِيلَ وَمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُمۡۗ وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيرࣰا مِّنۡهُم مَّآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ طُغۡيَٰنࣰا وَكُفۡرࣰاۖ فَلَا تَأۡسَ عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ
68
الباقر (علیه السلام)- عَن حُمْرَانَ‌بْنِ‌أَعْیَن عَنْ أَبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَی یا أَهْلَ الْکِتابِ لَسْتُمْ عَلی شَیْءٍ حَتَّی تُقِیمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِیلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ وَ لَیَزِیدَنَّ کَثِیراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ طُغْیاناً وَ کُفْراً قَالَ هُوَ وَلَایَهًُْ أَمِیرِالمُؤمِنِینَ (علیه السلام).
امام باقر (علیه السلام)- حمران از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی آیه: قُلْ یَا أَهْلَ الْکِتَابِ لَسْتُمْ علَی شَیْءٍ حَتَّیَ تُقِیمُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِیلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَیْکُم مِّن رَّبِّکُمْ وَلَیَزِیدَنَّ کَثِیرًا مِّنْهُم مَّا أُنزِلَ إِلَیْکَ مِن رَّبِّکَ طُغْیَانًا وَکُفْرًا نقل می‌کند که فرمود: «آن ولایت امیرالمؤمنین (علیه السلام) می‌باشد».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۷۶ بحارالأنوار، ج۹، ص۱۹۸/ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۹۵/ العیاشی، ج۱، ص۳۳۴/ بصایرالدرجات، ص۷۴/ نورالثقلین/ البرهان
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- وَ قَدْ شَقَّ عَلَی النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) مَا یَئُولُ إِلَیْهِ عَاقِبَهًُْ أَمْرِهِمْ (المنافقین) وَاطِّلَاعُ اللَّهِ إِیَّاهُ عَلَی بَوَارِهِمْ فَأَوْحَی اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ إِلَیْهِ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَراتٍ وَ فَلا تَأْسَ عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ.
امام علی (علیه السلام)- از همین رو خبری که از عاقبت کار و تباهی آنان به پیامبر (صلی الله علیه و آله) رسید، آن حضرت (صلی الله علیه و آله) را اندوهگین کرد. آنگاه خداوند عزّوجلّ به ایشان وحی فرمود: پس جانت به خاطر شدّت تأسف بر آنان از دست نرود. (فاطر/۸) و فَلا تَأْسَ عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۷۶ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۲۶۷/ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۲۶۷
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- جَاءَ جَمَاعَهًٌْ مِنَ الْیَهُودِ إِلَی رَسُولِ الله (صلی الله علیه و آله) فَقَالُوا لَهُ: أَ لَسْتَ تُقِرُّ أَنَّ التَّوْرَاهًَْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ؟ قَالَ: بَلَی. قَالُوا: فَإِنَّا نُؤْمِنُ بِهَا وَ لَا نُؤْمِنُ بِمَا عَدَاهَا فَنَزَلَتْ الْآیَهًُْ.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- گروهی از یهود نزد رسول خدا (صلی الله علیه و آله) آمدند و به او گفتند: «آیا اقرار نمی‌کنی که تورات از نزد خداست»؟ فرمود: «بله». گفتند: «ما به آن ایمان می‌آوریم و به غیر آن ایمان نمی‌آوریم». در نتیجه این آیه نازل شد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۱۷۶ بحارالأنوار، ج۲۲، ص۲۹/ نورالثقلین