الرّسول (صلی الله علیه و آله)- قَالَ اللَّهُ جَلَّ جَلَالُهُ مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً صَغِیراً أَوْ کَبِیراً وَ هُوَ لَا یَعْلَمُ أَنَّ لِی أَنْ أُعَذِّبَهُ بِهِ أَوْ أَعْفُوَ عَنْهُ لَا غَفَرْتُ لَهُ ذَلِکَ الذَّنْبَ أَبَداً وَ مَنْ أَذْنَبَ ذَنْباً صَغِیراً کَانَ أَوْ کَبِیراً وَ هُوَ یَعْلَمُ أَنَّ لِی أَنْ أُعَذِّبَهُ وَ أَنْ أَعْفُوَ عَنْهُ عَفَوْتُ عَنْهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس گناهی انجام دهد؛ چه کوچک باشد و چه بزرگ، و نمی‌داند که بر من است که او را عذاب کنم یا ببخشم، هرگز این گناه را بر او نمی‌آمرزم، و هرکس گناهی انجام دهد؛ چه بزرگ باشد یا کوچک، و بداند که بر من است که او را عذاب کنم یا ببخشم، او را می‌بخشم.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۲۶۰ التوحید، ص۴۱۰/ نورالثقلین