الکاظم (علیه السلام)- عَنْ یُونُسَ‌بْنِ‌عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَال: قُلْتُ لِأَبِی‌الحسن‌موسی‌بْنِ‎جَعْفَرٍ (علیه السلام) لِأَیِّ عِلَّهًٍْ عَرَجَ اللَّهُ بِنَبِیِّهِ إِلَی السَّمَاءِ وَ مِنْهَا إِلَی سِدْرَهًِْ الْمُنْتَهَی وَ مِنْهَا إِلَی حُجُبِ النُّورِ وَ خَاطَبَهُ وَ نَاجَاهُ هُنَاکَ وَ اللَّهُ لَا یُوصَفُ بِمَکَانٍ فَقَالَ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ لَا یُوصَفُ بِمَکَانٍ وَ لَا یَجْرِی عَلَیْهِ زَمَانٌ وَ لَکِنَّهُ عَزَّوَجَلَّ أَرَادَ أَنْ یُشْرِفَ بِهِ مَلَائِکَتَهُ وَ سُکَّانَ سَمَاوَاتِهِ وَ یُکْرِمَهُمْ بِمُشَاهَدَتِهِ وَ یُرِیَهُ مِنْ عجائِبِ عَظَمَتِهِ مَا یُخْبِرُ بِهِ بَعْدَ هُبُوطِهِ وَ لَیْسَ ذَلِکَ عَلَی مَا یَقُولُهُ الْمُشَبِّهُونَ سُبْحَانَ اللهِ وَ تَعالی عَمَّا یَصِفُونَ.

امام کاظم (علیه السلام)- یونس‌بن‌عبدالرّحمان گوید: به امام کاظم (علیه السلام) عرض کردم: «به چه علّتی خداوند پیغمبرش (صلی الله علیه و آله) را به‌سوی آسمان بالا برد و از آن به‌سوی سدرهًْ المنتهی و از آن به‌سوی حجاب‌های نور و با او خطاب و گفتگو نمود و در آنجا با او راز گفت درحالی‌که خداوند به مکان وصف نمی‌شود». حضرت (علیه السلام) فرمود: «خدای تبارک‌وتعالی به مکان وصف نمی‌شود و زمان بر او جاری نمی‌گردد ولیکن خداوند عزّوجلّ خواست که فرشتگان و ساکنان آسمان‌های خود را به دیدن او مشرّف کند و آن‌ها را به مشاهده‌کردن آن حضرت اکرام کند و از عجایب عظمت خویش به او نشان دهد تا بعد از فرودآمدنش به زمین آن را به امّتش خبر دهد و این امر بر آن وضع نیست که فرقه‌ی مشبّهه می‌گویند: سُبْحانَهُ وَ تَعالی عَمَّا یَصِفُون».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۱۲ الکافی، ج۱، ص۲۵۶/ العیاشی، ج۱، ص۳۷۳/ البرهان