بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدࣱ وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ صَٰحِبَةࣱۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَيۡءࣲۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمࣱ
101
بَدِيعُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُۥ وَلَدࣱ وَلَمۡ تَكُن لَّهُۥ صَٰحِبَةࣱۖ وَخَلَقَ كُلَّ شَيۡءࣲۖ وَهُوَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمࣱ
101
الباقر (علیه السلام)- عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالَ: سَمِعْتُ حُمْرَانَ بْنَ أَعْیَنَ یَسْأَلُ أَبَاجَعْفَرٍ (علیه السلام) عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ بَدِیعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ ابْتَدَعَ الْأَشْیَاءَ کُلَّهَا بِعِلْمِهِ عَلَی غَیْرِ مِثَالٍ کَانَ قَبْلَهُ فَابْتَدَعَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِینَ وَ لَمْ یَکُنْ قَبْلَهُنَّ سَمَاوَاتٌ وَ لَا أَرَضُونَ أَ مَا تَسْمَعُ لِقَوْلِهِ تَعَالَی وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَی الْماءِ.
امام باقر (علیه السلام)- سدیر صیرفی گوید: شنیدم حمران‌بن‌اعین از امام باقر (علیه السلام) در مورد این کلام خداوند عزّوجلّ: بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ می‌پرسید. امام باقر (علیه السلام) فرمود: «خدای عزّوجلّ با علم خود همه‌ی اشیاء را ایجاد کرده است؛ بدون اینکه نمونه‌ای قبل از آن باشد. آسمان ها و زمین ها را ابداع کرده است؛ درحالی‌که قبل از آن نه آسمان ها بود و نه زمین ها. مگر کلام خداوند را نشنیده‌ای که می‌گوید: وَ کَانَ عَرشُهُ عَلَی المَاءِ».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۱۲ بحرالعرفان، ج۶، ص۴۰۵/ نورالثقلین
الباقر (علیه السلام)- بَدِیعُ السَّمَوَاتِ وَ الْأَرْضِ أَیْ مُبْدِعُهُمَا وَ مُنْشِأُهُمَا بِعِلْمِهِ ابْتِدَاءً لَا مِنْ شَیْءٍ وَ لَا عَلَی مِثَالٍ سَبَقَ.
امام باقر (علیه السلام)- بَدِیعُ السَّمَوَاتِ وَ الْأَرْضِ؛ بدون اینکه آن‌ها را از چیزی آفریده یا از روی الگویی به خلق آن‌ها دست زده باشد.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۱۴ عیون أخبار الرضا، ج۲، ص۱۲۵/ نورالثقلین