سوره انعام - آیه 111 جزء 8 - صفحه 142

    ۞ وَلَوۡ أَنَّنَا نَزَّلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَحَشَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ كُلَّ شَيۡءࣲ قُبُلࣰا مَّا كَانُواْ لِيُؤۡمِنُوٓاْ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ يَجۡهَلُونَ

    111

تفسیر روایی
(و حتّی) اگر فرشتگان را بر آنها نازل می‌کردیم، و مردگان با آنان سخن می‌گفتند، و همه چیز را در برابر آنها جمع می‌نمودیم، هرگز ایمان نمی‌آوردند؛ مگر آنکه خدا بخواهد! ولی بیشتر آنها نمی‌دانند!
1 (انعام/111)

علی‎بن‎إبراهیم (رحمة الله علیه)- ثُمَّ عَرَّفَ اللَّهُ نَبِیَّهُ (صلی الله علیه و آله) مَا فِی ضَمَائِرِهِمْ وَ أَنَّهُمْ مُنَافِقُونَ وَ لَوْ أَنَّنا نَزَّلْنا إِلَیْهِمُ الْمَلائِکَةَ وَ کَلَّمَهُمُ الْمَوْتی وَ حَشَرْنا عَلَیْهِمْ کُلَّ شَیْءٍ قُبُلًا أَیْ عِیَاناً ما کانُوا لِیُؤْمِنُوا إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللهُ وَ هَذَا أَیْضاً مَا یَحْتَجُّونَ بِهِ المُجْبِرَهًُْ وَ مَعنَی قَوْلِهِ إِلَّا أَنْ یَشَاءَ اللهُ إَلَّا أَنْ یُجْبِرَهُمْ عَلَی الْإِیمَانِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- سپس خدا پیامبرش (صلی الله علیه و آله) را نسبت به آنچه در سینه‌هایشان بود، آگاه ساخت و اینکه آنان منافقند. و فرمود: وَ لَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَا إِلَیْهِمُ الْملآئِکَةَ وَ کَلَّمَهُمُ المَوْتَی وَ حَشَرْنَا عَلَیْهِمْ کُلَّ شَیْءٍ قُبُلاً؛ یعنی به‌طور آشکار. مَّا کَانُواْ لِیُؤْمِنُواْ إِلاَّ أَن یَشَاء اللهُ و این نیز از جمله آیاتی است که جبریِّون به آن استدلال می‌کنند. و معنای این کلام خداوند تبارک‌وتعالی: إِلاَّ أَن یَشَاء اللهِ این است که مگر اینکه آنان را به ایمان مجبور کند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۴۴ فرات الکوفی، ص۱۳۵