الباقر (علیه السلام)- عَنِ الْوَرْدِ‌بْنِ‌زَیْدٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی‌جَعْفَر (علیه السلام) مَا تَقُولُ فِی مَجُوسِیٍّ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ وَ ذَبَحَ فَقَالَ کُلْ فَقُلْتُ مُسْلِمٌ ذَبَحَ وَ لَمْ یُسَمِّ فَقَالَ لَا تَأْکُلْ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی یَقُولُ فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ وَ یَقُولُ وَ لا تَأْکُلُوا مِمَّا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ.

امام باقر (علیه السلام)- وردبن‌زید گوید: به امام باقر (علیه السلام) عرض کردم: «نظرتان دراین‌باره که مجوسی بسم اله بگوید و حیوانی را ذبح کند چیست»؟ فرمود: «از آن بخور». عرض کردم: «اگر مسلمانی بدون گفتن بسم اللَّه ذبح کند چه»؟ فرمود: «از آن مخور زیرا خداوند متعال می‌فرماید: فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللهِ عَلَیْه. و نیز می‌فرماید: وَ لا تَأْکُلُوا مِمَّا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۶۶ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۳۳۱/ تهذیب الأحکام، ج۹، ص۶۹/ الإستبصار، ج۵۲، ص۸۵/ وسایل الشیعهًْ، ج۲۴، ص۳۰/ نورالثقلین

الباقر (علیه السلام)- أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ ذَبِیحَهًِْ الْیَهُودِیِّ وَ النَّصْرَانِیِّ وَ الْمَجُوسِیِّ وَ ذَبَائِحِ أَهْلِ الْخِلَافِ فَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ وَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمُوهُمْ یَذْکُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهِ فَکُلُوا وَ مَا لَمْ یُذْکَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَیْهِ فَلَا تَأْکُلُوهُ وَ مَنْ کَانَ مِنْهُمْ مُتَّهَماً بِتَرْکِ التَّسْمِیَهًِْ یَرَی اسْتِحْلَالَ ذَلِکَ لَمْ یَجُزْ أَکْلُ ذَبِیحَتِهِ إِلَّا أَنْ یُشَاهَدَ فِی حِینِ ذَبْحِهَا وَ هُوَ یَذْبَحُهَا عَلَی السُّنَّهًِْ وَ یَذْکُرُ اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهَا فَإِنْ ذَبَحَهَا بِحَیْثُ لَمْ یُشَاهَدْ لَمْ تُؤْکَلْ.

امام باقر (علیه السلام)- از امام باقر (علیه السلام) درباره‌ی ذبیحه یهودی و ترسا و گبر و ذبیحه‌های مخالفان و خواند قول خدا عزّوجلّ را فَکُلُوا مِمَّا ذُکِرَ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ پرسیده شد. و فرمود: «چون شنیدید که نام خدا را می‌برند بخورید و آنچه بی‌نام خدا باشد نخورید، و هرکه به ترک تسمیه متّهم است و آن را واجب نمی‌داند نباید ذبیحه‌اش را خورد جز آنکه در هنگام ذبح او را ببیند و بر سنّت ذبح کند و نام خدا را بر آن ببرد و اگر ندیده ذبح کند خورده نمی‌شود».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۶۸ مستدرک الوسایل، ج۱۶، ص۱۵۰

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ الرَّجُلِ یَذْبَحُ الذَّبِیحَهًَْ فَیُهَلِّلُ أَوْ یُسَبِّحُ أَوْ یُحَمِّدُ أَوْ یُکَبِّرُ قَالَ هَذَا کُلُّهُ مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ.

امام صادق (علیه السلام)- محمّدبن‌مسلم گوید: از او درباره‌ی مردی که حیوان را ذبح می‌کند و لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ می‌گوید، یا تسبیح، یا تکبیر میگوید پرسیدم و ایشان فرمود: «همه‌ی این (واژگان) از نام‌های خدا است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۶۸ بحار الأنوار، ج۶۲، ص۳۲۴/ البرهان