علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ قَوْلُهُ وَ کَذلِکَ جَعَلْنَا فِی کُلِّ قَرْیَةٍ أَکَابِرَ مُجْرِمِیهَا یَعْنِی رُؤَسَاءَ لِیَمْکُرُوا فِیهَا وَ مَا یَمْکُرُونَ إِلاَّ بِأَنْفُسِهِمْ وَ مَا یَشْعُرُونَ أَیْ یَمْکُرُونَ بِأَنْفُسِهِمْ لِأَنَّ اللَّهَ یُعَذِّبُهُمْ عَلَیْهِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کَذَلِکَ جَعَلْنَا فِی کُلِّ قَرْیَةٍ أَکَابِرَ مُجَرِمِیهَا؛ یعنی رؤسا. لِیَمْکُرُواْ فِیهَا وَ مَا یَمْکُرُونَ إِلاَّ بِأَنفُسِهِمْ وَ مَا یَشْعُرُونَ؛ یعنی خود مکر و توطئه می‌کنند، چرا که خدا آنان را به سبب [این مکر] شکنجه می‌دهد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۵۷۸ القمی، ج۱، ص۲۱۵/ البرهان