إِنَّ ٱلَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمۡ وَكَانُواْ شِيَعࣰا لَّسۡتَ مِنۡهُمۡ فِي شَيۡءٍۚ إِنَّمَآ أَمۡرُهُمۡ إِلَى ٱللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ
159
إِنَّ ٱلَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمۡ وَكَانُواْ شِيَعࣰا لَّسۡتَ مِنۡهُمۡ فِي شَيۡءٍۚ إِنَّمَآ أَمۡرُهُمۡ إِلَى ٱللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ
159
الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْمُعَلَّی بْنِ خُنَیْسٍ عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعاً قَالَ فَارَقَ الْقَوْمُ وَ اللَّهِ دِینَهُمْ.
امام صادق (علیه السلام)- معلّی‌بن‌خنیس از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده است که درباره‌ی این کلام خداوند تبارک‌وتعالی: إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُواْ دِینَهُمْ وَکَانُواْ شِیَعًا، فرمود: «به خدا قسم، قوم از دینشان جدا شدند».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۶۰ بحارالأنوار، ج۶۹، ص۱۳۱/ البرهان/ القمی، ج۱، ص۲۲۲/ نورالثقلین/ العیاشی، ج۱، ص۳۸۵
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَارَقُوا أَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ صَارُوا أَحْزَاباً.
علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- کسانی که از امیرالمؤمنین (علیه السلام) جدا شدند و دسته‌هایی تشکیل دادند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۶۰ القمی، ج۱، ص۲۲۲/ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۰۸
أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- قَالَ الثَّعْلَبِی فِی قَوْلِهِ تَعَالَی إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعاً بِإِسْنَادِهِ عَنْ ذَاذَانَ أَبِی‌عُمَرَ قَالَ قَالَ لِی عَلِیٌّ (علیه السلام) أَبَاعُمَرَ أَ تَدْرِی کَمِ افْتَرَقَتِ الْیَهُودُ قُلْتُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ افْتَرَقَتْ عَلَی إِحْدَی وَ سَبْعِینَ فِرْقَهًًْ کُلُّهَا فِی الْهَاِیَهًِْ إِلَّا وَاحِدَهًًْ هِیَ نَاجِیَهًٌْ أَ تَدْرِی عَلَی کَمِ افْتَرَقَتِ النَّصَارَی قُلْتُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ افْتَرَقَتْ عَلَی اثْنَتَیْنِ وَ سَبْعِینَ فِرْقَهًًْ کُلُّهَا فِی الْهَاوِیَهًِْ إِلَّا وَاحِدَهًًْ هِیَ النَّاجِیَهًُْ أَ تَدْرِی عَلَی کَمْ تَفْتَرِقُ هَذِهِ الْأُمَّهًُْ قُلْتُ اللَّهُ أَعْلَمُ قَالَ تَفْتَرِقُ عَلَی ثَلَاثٍ وَ سَبْعِینَ فِرْقَهًًْ کُلُّهَا فِی الْهَاوِیَهًِْ إِلَّا وَاحِدَهًًْ هِیَ النَّاجِیَهًُْ وَ أَنْتَ مِنْهُمْ یَا أَبَاعُمَرَ.
امام علی (علیه السلام)- ثعلبی در تفسیرش ذیل این کلام خداوند متعال: إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ وَ کانُوا شِیَعاً به سند خود از ذاذان اباعمر نقل کرده است: امام علی (علیه السلام) به من فرمود: «ای اباعمر! آیا میدانی که قوم یهود به چند فرقه تقسیم شدند»؟ گفتم: «خدا و رسولش بهتر می دانند». ایشان فرمود: «آنها به هفتادویک فرقه تقسیم شدند که جز یک فرقه نجات می یابند، همگی آنها در جهنّم هستند. می دانی که نصاری به چند فرقه تقسیم شدند»؟ گفتم: «خدا و رسولش بهتر میدانند». ایشان فرمود: «آنها به هفتادودو فرقه تقسیم شدند که جز یک فرقه نجات نمی‌یابند، همگی آنها در جهنّم هستند. می دانی این امّت به چند فرقه تقسیم می شوند»؟ گفتم: «خدا بهتر می داند». فرمود: «این امّت به هفتادوسه فرقه تقسیم می شوند، همگی در جهنّم هستند جز یک فرقه که نجات می یابند و تو نیز ای اباعمر از آنها خواهی بود».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۶۰ بحارالأنوار، ج۲۸، ص۱۲/ العمدهًْ، ص۷۴
الباقر (علیه السلام)- إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ إِنَّهُمْ أَهْلُ الضَّلَالَهًِْ وَ أَصْحَابُ الشُّبُهَاتِ وَ الْبِدَعِ مِنْ هَذِهِ الْأُمَّهًِْ.
امام باقر (علیه السلام)- إِنَّ الَّذِینَ فَرَّقُوا دِینَهُمْ منظور؛ شبهه‌اندازان و گمراهان و بدعت‌گذاران این امّت‌اند.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۶۶۰ بحرالعرفان، ج۶، ص۵۲۱/ نورالثقلین