سوره انعام - آیه 16 جزء 7 - صفحه 129

    مَّن يُصۡرَفۡ عَنۡهُ يَوۡمَئِذࣲ فَقَدۡ رَحِمَهُۥۚ وَذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡمُبِينُ

    16

تفسیر روایی
آن کس که در آن روز، مجازات الهی به او نرسد، خداوند او را مشمول رحمت خویش ساخته؛ و این همان پیروزی آشکار است.»
1 (انعام/16)

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- وَ الَّذِی نَفْسِی بِیَدِهِ مَا مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ یَدْخُلُ الْجَنَّهًَْ بِعَمَلِهِ قَالُوا وَ لَا أَنْتَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ وَ لَا أَنَا إِلَّا أَنْ یَتَغَمَّدَنِیَ اللَّهُ بِرَحْمَهًٍْ مِنْهُ وَ فَضْلٍ وَ وَضَعَ یَدَهُ عَلَی فَوْقِ رَأْسِهِ وَ طَوَّلَ بِهَا صَوْتَهُ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- در روایتی آمده است پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود: سوگند به کسی که جانم در دست او است، از مردم هیچ‌کس با عملش وارد بهشت نمی‌شود. گفتند: «حتّی شما ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)»؟! فرمود: «حتّی من، مگر اینکه خدا رحمت و فضلش را شامل حال من گرداند». و حضرت دست خود را روی سر مبارکشان قرار دادند و به بیان این سخن صدای خود را کشیدند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۳۴۲ بحار الأنوار، ج۷، ص۱۱