الباقر (علیه السلام)- قَوْلُهُ تَعَالَی قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ فَإِنَّهَا نَزَلَتْ لَمَّا هَاجَرَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِلَی الْمَدِینَهًِْ وَ أَصَابَ أَصْحَابَهُ الْجَهْدُ وَ الْعِلَلُ وَ الْمَرَضُ فَشَکَوْا ذَلِکَ إِلَی رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَأَنْزَلَ اللَّهُ قُلْ لَهُمْ یا محمّد (صلی الله علیه و آله) أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ أَیْ إِنَّهُ لَا یُصِیبُکُمْ إِلَّا الْجَهْدُ وَ الضُّرُّ فِی الدُّنْیَا فَأَمَّا الْعَذَابُ الْأَلِیمُ الَّذِی فِیهِ الْهَلَاکُ لَا یُصِیبُ إِلَّا الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ.

امام باقر (علیه السلام)- این کلام خداوند متعال: قُلْ أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ، هنگامی‌که رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به مدینه هجرت کرد، نازل شد و اصحابش دچار مشقّت، بیماری‌ها و مریضی شدند و به رسول خدا (صلی الله علیه و آله) شکایت کردند؛ پس خداوند نازل فرمود: ای محمّد (صلی الله علیه و آله) به آن‌ها بگو: أَ رَأَیْتَکُمْ إِنْ أَتاکُمْ عَذابُ اللهِ بَغْتَةً أَوْ جَهْرَةً هَلْ یُهْلَکُ إِلَّا الْقَوْمُ الظَّالِمُونَ؛ یعنی در دنیا جز مشقّت و ضرر به شما نمی‌رسد، امّا عذاب دردناکی که در آن هلاکت است جز به قوم ظالم نمی‌رسد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۳۹۰ بحارالأنوار، ج۹، ص۲۰۴/ القمی، ج۱، ص۲۰۱/ البرهان/ نورالثقلین