علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- ثُمَّ قَالَ وَ کَذلِکَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ أَیْ اخْتَبَرْنَا الْأَغْنِیَاءَ بِالْغِنَی لِنَنْظُرَ کَیْفَ مُوَاسَاتُهُمْ لِلْفُقَرَاءِ وَ کَیْفَ یُخْرِجُونَ مَا فَرَضَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ فِی أَمْوَالِهِمْ وَ اخْتَبَرْنَا الْفُقَرَاءَ لِنَنْظُرَ کَیْفَ صبْرُهُمْ عَلَی الْفَقْرِ وَ عَمَّا فِی أَیْدِی الْأَغْنِیَاءِ لِیَقُولُوا أَیِ الْفُقَرَاءُ أَ هؤُلاءِ الْأَغْنِیَاءُ مَنَّ اللهُ عَلَیْهِمْ مِنْ بَیْنِنا أَ لَیْسَ اللهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاکِرِینَ.

علیّ‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ کَذَلِکَ فَتَنَّا بَعْضَهُم بِبَعْضٍ یعنی پولداران را با بی‌نیازی و ثروت در آزمایش قرار داده‌ایم، تا ببینیم چگونه فقرا و نیازمندان را کمک کنند و چگونه وظایف مالی‌شان را نسبت به آنان انجام می‌دهند. و فقرا و بیچارگان را مورد آزمایش قرار داده‌ایم تا ببینیم چگونه فقر را تحمّل می‌کنند و از آنچه در دست ثروتمندان است، روی‌گردان می‌شوند. فقرا می‌گویند: آیا این ثروتمندان را خداوند از میان ما [برگزیده، و] بر آن‌ها منّت گذارده [و نعمت ایمان بخشیده] است»؟! [بگو]: آیا خداوند، شاکران را بهتر نمی‌شناسد؟

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۳۹۸ بحارالأنوار، ج۱۷، ص۸۱/ القمی، ج۱، ص۲۰۲/ البرهان