أَلَمۡ يَرَوۡاْ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّن قَرۡنࣲ مَّكَّنَّٰهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مَا لَمۡ نُمَكِّن لَّكُمۡ وَأَرۡسَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡهِم مِّدۡرَارࣰا وَجَعَلۡنَا ٱلۡأَنۡهَٰرَ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهِمۡ فَأَهۡلَكۡنَٰهُم بِذُنُوبِهِمۡ وَأَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قَرۡنًا ءَاخَرِينَ
6
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ أَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَیْهِمْ مِدْراراً؛ قَالَ ابْنُ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) یُرِیدُ بِهِ الْغَیْثَ وَ الْبِرْکَهًَْ وَ السَّمَاءَ مَعْنَاهُ الْمَطَرُ ههُنَا.
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- وَ أَرْسَلْنَا السَّماءَ عَلَیْهِمْ مِدْراراً؛ منظور از آن باران و برکت است .و السَّماءَ معنایش در اینجا باران است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۳۳۲ بحرالعرفان، ج۶، ص۲۷۷