قُلۡ مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ تَدۡعُونَهُۥ تَضَرُّعࣰا وَخُفۡيَةࣰ لَّئِنۡ أَنجَىٰنَا مِنۡ هَٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ
63
قُلۡ مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَٰتِ ٱلۡبَرِّ وَٱلۡبَحۡرِ تَدۡعُونَهُۥ تَضَرُّعࣰا وَخُفۡيَةࣰ لَّئِنۡ أَنجَىٰنَا مِنۡ هَٰذِهِۦ لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلشَّٰكِرِينَ
63
علیبنابراهیم (رحمة الله علیه)- قوله قُلْ مَنْ یُنَجِّیکُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً إلی قوله ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُونَ فإنه محکم.
علیّبنابراهیم (رحمة الله علیه)- قُلْ مَنْ یُنَجِّیکُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً ... ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِکُون؛ از جمله آیههای محکم است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۱۶ القمی، ج۱، ص۲۰۳
الرّسول (صلی الله علیه و آله)- خَیْرُ الذِّکْرِ الْخَفِیُّ وَ خَیْرُ الرِّزْقِ مَا یَکْفِی وَ مَرَّ (علیه السلام) بِقَوْمٍ رَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ بِالدُّعَاءِ فَقَالَ إِنَّکُمْ لَا تَدْعُونَ أَصَمَ وَ لَا غَائِباً وَ إِنَّمَا تَدْعُونَ سَمِیعاً قَرِیباً.
پیامبر (صلی الله علیه و آله)- بهترین دعاها دعای پنهانی است و بهترین روزی آن است که بینیاز کند. و پیامبر (صلی الله علیه و آله) به گروهی گذر میکرد که صدایشان را به دعاکردن بلند کرده بودند. فرمود: «شما کر و غائبی را نمیخوانید؛ بلکه شنوایی را که نزدیک است میخوانید».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۱۶ نورالثقلین
الصّادق (علیه السلام)- وَ دُعَاءُ التَّضَرُّعِ أَنْ تُحَرِّکَ إِصْبَعَکَ السَّبَّابَهًَْ مِمَّا یَلِی وَجْهَکَ وَ هُوَ دُعَاءُ الْخِیفَهًِْ.
امام صادق (علیه السلام)- دعای تضرّع این است که انگشت سبابه را در برابر رویت بجنبانی و آن دعای خیفه [و هراس] است.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۱۶ اصول الکافی، ج۲، ص۴۸۰
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- قُلْ یَا مُحَمَّدُ (صلی الله علیه و آله) لِهؤُلَاءِ الْکُفَّارِ مَنْ یُنَجِّیکُمْ مَنْ یُخَلِّصُکُمْ وَ یُسَلِّمُکُمْ مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ أَیْ مِنْ شَدَائِدِهِمَا وَ أَهْوَالِهِمَا.
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! به این کافران [بگو]: مَنْ یُنَجِّیکُمْ؛ چه کسی شما را رهایی میبخشد و سالم نگه میدارد. مِنْ ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ؛ یعنی از سختیها و خطرهای آن دو.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۱۶ بحرالعرفان، ج۶، ص۳۴۵
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- تَدْعُونَهُ أَیْ تَدْعُونَ اللَّهَ عِنْدَ مُعَایَنَهًِْ هَذِهِ الْأَهْوَالِ تَضَرُّعاً وَ خِیفَةً عَلَانِیَهًًْ وَ سِرّاً.
ابنعبّاس (رحمة الله علیه)- تَدْعُونَهُ؛ یعنی هنگام دیدن این امور وحشتناک خدا را میخوانید، تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً؛ آشکارا و در پنهانی.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۴، ص۴۱۶ بحرالعرفان، ج۶، ص۳۴۵