الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ قَرَأَ هَذِهِ السُّورَهًَْ کَانَ عِیسَی (علیه السلام) مُصَلِّیاً عَلَیْهِ وَ مُسْتَغْفِراً لَهُ مَا دَامَ فِی الدُّنْیَا وَ إِنْ مَاتَ کَانَ رَفِیقَهُ فِی الْآخِرَهًْ وَ مَنْ أَدْمَنَ قِرَاءَتَهَا فِی سَفَرِهِ حَفِظَهُ اللَّهُ وَ کَفَی طَوَارِقَهُ حَتَّی یَرْجِعَ.

پیامبر (صلی الله علیه و آله)- هرکس این سوره را بخواند، عیسی (علیه السلام) بر او درود می‌فرستد و تا زمانی‌که در دنیاست، برای او طلب استغفار می‌کند و چون بمیرد، در آخرت، همراه با او خواهد بود. هرکس به خواندن این سوره در سفر عادت کند و آن را پیوسته بخواند، خداوند عزّوجلّ او را حفظ می‌کند و از مصائب و ناگواریهای راه درامان نگاه داشته میشود تا باز گردد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۶، ص۲۱۰ البرهان/ نورالثقلین