الصّادق (علیه السلام)- عَنْ حَفْصِ‌بْنِ‌غِیَاث عَنْ أَبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) قَالَ: قَالَ (علیه السلام): وَ مَنْ ذَهَبَ یَرَی أَنَّ لَهُ عَلَی الْآخَرِ فَضْلًا فَهُوَ مِنَ الْمُسْتَکْبِرِینَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّمَا یَرَی أَنَّ لَهُ عَلَیْهِ فَضْلًا بِالْعَافِیَهًِْ إِذَا رَآهُ مُرْتَکِباً لِلْمَعَاصِی فَقَالَ هَیْهَاتَ هَیْهَاتَ فَلَعَلَّهُ أَنْ یَکُونَ قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا أَتَی وَ أَنْتَ مَوْقُوفٌ مُحَاسَبٌ أَ مَا تَلَوْتَ قِصَّهًَْ سَحَرَهًِْ مُوسَی (علیه السلام).

امام صادق ( حفص‌بن‌غیاث گوید: امام صادق (فرمود: «هرکه باور داشته باشد که از دیگران برتر است از مستکبران خواهد بود». عرض کردم: «و اگر نظرش این باشد که با دیدن شخص گناهکار، بودن او و سلامت خویش، بر او برتری دارد»؟ امام (فرمود: «هیهات هیهات، شاید گناه او آمرزیده شود و تو بازداشت شوی و به حسابت برسند. آیا داستان جادوگران موسی (را نخوانده‌ای»؟

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۳۸ الکافی، ج۸، ص۱۲۸/ نور الثقلین