وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرࣰا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ
126
وَمَا تَنقِمُ مِنَّآ إِلَّآ أَنۡ ءَامَنَّا بِـَٔايَٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَآءَتۡنَاۚ رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرࣰا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ
126
ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- إِنَّا إِلَی رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ أَیْ رَاجِعُونَ إِلَی رَبِّنَا بِالتَّوْحِیدِ وَ الْإِخْلَاصِ.
ابن‌عبّاس ( إِنّا إِلی رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ، درحالت ایمان به توحید و با اخلاص به‌سوی پروردگارمان برمی‌گردیم.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۴۲ بحار الأنوار، ج۱۳، ص۸۰