علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- فَأَرْسَلَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الرِّجْزَ وَ هُوَ الثَّلْجُ وَ لَمْ یَرَوْهُ قَبْلَ ذَلِکَ فَمَاتُوا فِیهِ وَ جَزِعُوا جَزَعاً شَدِیداً وَ أَصَابَهُمْ مَا لَمْ یَعْهَدُوا قَبْلَهُ فَقَالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَ مَعَکَ بَنِی إِسْرائِیلَ فَدَعَا رَبَّهُ فَکَشَفَ عَنْهُمُ الثَّلْجَ فَخَلَّی عَنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ فَلَمَّا خَلَّی عَنْهُمْ اجْتَمَعُوا إِلَی مُوسَی (علیه السلام) وَ خَرَجَ مُوسَی (علیه السلام) مِنْ مِصْرَ وَ اجْتَمَعَ إِلَیْهِ مَنْ کَانَ هَرَبَ مِنْ فِرْعَوْنَ وَ بَلَغَ فِرْعَوْنَ ذَلِکَ فَقَالَ لَهُ هَامَانُ قَدْ نَهَیْتُکَ أَنْ تُخَلِّیَ عَنْ بَنِی إِسْرَائِیلَ فَقَدِ اجْتَمَعُوا إِلَیْهِ فَجَزِعَ فِرْعَوْنُ وَ بَعَثَ فِی الْمَدائِنِ حاشِرِینَ وَ خَرَجَ فِی طَلَبِ مُوسَی (علیه السلام).

علیّ‌بن‌ابراهیم ( عقوبت الهی بر آن‌ها نازل شد که عبارت از برف و یخ بود که قبل از این هرگز ندیده بودند ودر این وضع به هلاکت رسیدند و از بی‌تابی مردند و خداوند آن‌ها را دچار عذابی کرد که قبلا رخ نداده بود. گفتند: ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَ مَعَکَ بَنِی إِسْرائِیلَ به درگاه خدا دعا کرد در نتیجه این عذاب نیز از آن‌ها دور شد پس قوم بنی‌اسرائیل را آزاد کرد. هنگامی‌که آن‌ها را آزاد کرد نزد موسی (جمع شدند موسی (از مصر خارج شد. کسانی که از دست فرعون فرار کرده بود نزد وی گرد آمدند این خبر به فرعون رسید. هامان به او گفت: «تو را از آزادکردن قوم بنی‌اسرائیل نهی کردم هم اکنون نزد موسی (جمع شدند. فرعون نگران شد و گروهی را به شهرها فرستاد و برای پیداکردن موسی (خارج شد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۵۶ نور الثقلین/ القمی، ج۱، ص۲۳۸