وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
149
وَلَمَّا سُقِطَ فِيٓ أَيۡدِيهِمۡ وَرَأَوۡاْ أَنَّهُمۡ قَدۡ ضَلُّواْ قَالُواْ لَئِن لَّمۡ يَرۡحَمۡنَا رَبُّنَا وَيَغۡفِرۡ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ
149
علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ لَمَّا سُقِطَ فِی أَیْدِیهِمْ یَعْنِی لَمَّا جَاءَهُمْ مُوسَی (علیه السلام) وَ أَحْرَقَ الْعِجْلَ قالُوا لَئِنْ لَمْ یَرْحَمْنا رَبُّنا وَ یَغْفِرْ لَنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِینَ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( وَ لمَّا سُقِطَ فَی أَیْدِیهِمْ؛ یعنی هنگامی‌که موسی (نزد آنان آمد و گوساله را سوزاند. قَالُواْ لَئِن لَّمْ یَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَ یَغْفِرْ لَنَا لَنَکُونَنَّ مِنَ الخَاسِرِینَ.
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۳۱۶ بحار الأنوار، ج۱۳، ص۲۱۵/ القمی، ج۱، ص۲۴۰/ البرهان