الباقر (علیه السلام)- عَنْ زُرَارَهًَْ قَالَ: قُلْتُ لَهُ قَوْلُهُ عَزَّوَجَلَّ لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَکَ الْمُسْتَقِیمَ ثُمَّ لَآتِیَنَّهُمْ مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَیْمانِهِمْ وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ وَ لا تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شاکِرِینَ قَالَ فَقَالَ أَبُوجَعْفَرٍ (علیه السلام) یَا زُرَارَهًُْ إِنَّهُ إِنَّمَا صَمَدَ لَکَ وَ لِأَصْحَابِکَ فَأَمَّا الْآخَرُونَ فَقَدْ فَرَغَ مِنْهُمْ.

امام باقر ( زراره گوید: به امام باقر (عرض کردم: «این سخن خدای عزّوجلّ: لأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَکَ المُسْتَقِیمَ، ثُمَّ لآتِیَنَّهُم مِّن بَیْنِ أَیْدِیهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ وَ عَنْ أَیْمَانِهِمْ وَ عَن شَمَآئِلِهِمْ وَ لاَ تَجِدُ أَکْثَرَهُمْ شَاکِرِینَ (اعراف/۱۷۱۶) یعنی چه»؟ فرمود: «ای زراره! بدون شک ابلیس به کمین تو و اصحاب تو نشسته است و از گمراه‌کردن دیگران فارغ شده است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۵۰ الکافی، ج۸، ص۱۴۵/ بحار الأنوار، ج۶۰، ص۲۵۲/ نور الثقلین/ البرهان/ المحاسن، ج۱، ص۱۷۱