الرّسول (صلی الله علیه و آله)- وَ أَمَّا قَوْلُهُ وَ مَا ظَلَمُونَا وَ لکِنْ کَانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ فَهُوَ تَبَارَکَ اسْمُهُ أَجَلُّ وَ أَعَزُّ مِنْ أَنْ یَظْلِمَ وَ لَکِنَّهُ قَرَنَ أُمَنَاءَهُ عَلَی خَلْقِهِ بِنَفْسِهِ وَ هُوَ عَرَّفَ الْخَلِیقَهًَْ جَلَالَهًَْ قَدْرِهِمْ عِنْدَهُ وَ أَنَّ ظُلْمَهُمْ ظُلْمُهُ بِقَوْلِهِ وَ ما ظَلَمُونا بِبُغْضِهِمْ أَوْلِیَاءَنَا وَ مَعُونَهًِْ أَعْدَائِهِمْ عَلَیْهِمْ وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ إِذْ حَرَمُوهَا الْجَنَّهًَْ وَ أَوْجَبُوا عَلَیْهَا دُخُولَ النَّارِ.

پیامبر ( پیامبر (به علی (فرمود: «مَثَل تو مَثَل در حطّه (یکی از درب‌های بیت‌المقدس) در بنی‌اسرائیل است و هرکس وارد در ولایت وی (علی () گردد، چنانچه خداوند عزّوجلّ امر نموده، وارد این در حطّه می‌گردد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۳۶۸ نورالثقلین