أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- مَنْ ذَکَرَ اللَّهَ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ فِی السِّرِّ فَقَدْ ذَکَرَ اللَّهَ کَثِیراً إِنَّ الْمُنَافِقِینَ کَانُوا یَذْکُرُونَ اللَّهَ عَلَانِیَهًًْ وَ لَا یَذْکُرُونَهُ فِی السِّرِّ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ‌وَ‌جَلَّ یُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا یَذْکُرُونَ اللهَ إِلَّا قَلِیلًا.

امام علی ( کسی که خداوند متعال را در سرّ ذکر کند، ذکرش بسیار به حساب می‌آید، امّا منافقین، خداوند متعال را به‌صورت علنی نه مخفی ذکر می‌کردند که خداوند متعال فرمود: در برابر مردم ریا می‌کنند و خدا را جز اندکی یاد نمی‌نمایند! (نساء/۱۴۲)

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۰ الکافی، ج۲، ص۵۰۱/ نور الثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً یَعْنِی مُسْتَکِیناً وَ خِیفَةً یَعْنِی خَوْفاً مِنْ عَذَابِهِ وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ یَعْنِی دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقِرَاءَهًِْ.

پیامبر ( وَ اذْکُر رَّبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً یعنی فروتنانه. وَ خِیفَةً؛ یعنی ترسان از عذاب خدا. وَ دُونَ الجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ؛ یعنی کمتر از صدایی که قرائت، جهری خوانده میشود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۰ بحار الأنوار، ج۸۲، ص۷۶

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ یَعْنِی بِالْغَدَاهًِْ وَ الْعَشِیِّ.

پیامبر ( بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ یعنی در اوّل صبح و شامگاه.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۲ بحار الأنوار، ج۸۲، ص۷۶/ العیاشی، ج۲، ص۴۴/ نور الثقلین/ البرهان/ القمی، ج۱، ص۲۵۳

علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- بِالْغَدَاهًِْ وَ نِصْفِ النَّهَارِ.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( در اوّل صبح و نیمه روز.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۲ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- عَنِ الْعَلَاءِ‌بْنِ‌کَامِلٍ قَالَ: سَمِعْتُ أبَاعَبْدِاللهِ (علیه السلام) یَقُولُ: وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَ خِیفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ عِنْدَ الْمَسَاءِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ قَالَ قُلْتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ قَالَ إِنَّ بِیَدِهِ الْخَیْرَ وَ لَکِنْ قُلْ کَمَا أَقُولُ لَکَ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِیعِ الْعَلِیمِ حِینَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ وَ حِینَ تَغْرُبُ عَشْرَ مَرَّاتٍ.

امام صادق ( از علاءبن‌کامل نقل شده است که گفت: «از امام صادق (شنیدم که فرمود: وَ اذْکُر رَّبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَ خِیفَةً وَدُونَ الجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ؛ به هنگام شامگاه این دعا را بخوان: خدایی جز خدا نیست، یکتا است و شریک ندارد، مُلک و ستایش از آن او است، زنده می‌کند و می‌میراند و اوست که بر همه چیز توانا است». عرض کردم: «خیر در دست اوست»؟ فرمود: «همانا خیر در دست اوست، امّا ده‌بار چنانکه می‌گویم بگو: «و پناه می‌بریم به خدای شنوا و دانا، هنگام طلوع خورشید و در هنگام غروب آن».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۲ وسایل الشیعهًْ، ج۷، ص۲۲۷/ مستدرک الوسایل، ج۵، ص۲۴۹/ بحار الأنوار، ج۸۳، ص۲۶۱/ العیاشی، ج۲، ص۴۵/ نور الثقلین/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ یَا بُنَیَ لِکُلِ شَیْءٍ عَلَامَهًٌْ یُعْرَفُ بِهَا وَ یُشْهَدُ عَلَیْهَا ... وَ لِلْغَافِلِ ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ السَّهْوُ وَ اللَّهْوُ وَ النِّسْیَان.

امام صادق ( لقمان به فرزندش گفت: «فرزندم هرچیزی علامتی دارد که به وسیله‌ی آن شناخته می‌شود و گواه آن است. و علامت شخص غافل سه چیز است: اشتباه، سرگرمی [به کارهای بیهوده] و فراموشی».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۲ الخصال، ج۱، ص۱۲۱ / نور الثقلین

الصّادق (علیه السلام)- إِنْ کَانَ الشَّیْطَانُ عَدُوّاً فَالْغَفْلَهًُْ لِمَا ذَا.

امام صادق ( و اگر دشمن انسان شیطان است، پس غفلت از او برای چه چیزی است؟

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۴ من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۳۹۳/ نور الثقلین

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- ذَاکِرُ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فِی الْغَافِلِینَ کَالْمُقَاتِلِ عَنِ الْفَارِّینَ وَ الْمُقَاتِلُ عَنِ الْفَارِّینَ لَهُ الْجَنَّهًْ.

پیامبر ( کسی که در میان اهل غفلت، خدا را یاد می‌کند مانند کسی است که در بین فرار کنندگان می‌جنگد و فرار نمی‌کند و کسی که در بین فرارکنندگان می‌جنگد، وارد بهشت می‌شود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۴۶۴ نور الثقلین