الصّادق (علیه السلام)- هُوَ التَّمَشُّطُ عِنْدَ کُلِّ صَلَاهًٍْ فَرِیضَهًٍْ وَ نَافِلَهًٍْ.

امام صادق ( منظور شانه‌زدن در هنگام هر نماز است، چه نماز واجب و چه نماز مستحب.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۸۶ وسایل الشیعهًْ، ج۲، ص۱۲۲/ بحار الأنوار، ج۷۳، ص۱۱۶/ بحار الأنوار، ج۸۱، ص۳۲۹/ نور الثقلین/ البرهان

الکاظم (علیه السلام)- الْمَشْطُ یَذْهَبُ بِالْوَبَاء.

امام کاظم ( شانه‌زدن موجب از بین رفتن وبا است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۸۸ من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۱۲۹/ البرهان

الباقر (علیه السلام)- فِی مَجْمَعِ الْبَیَانِ عَنْ أبِی‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ تَعَالَی خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِد قَالَ أَیْ خُذُوا ثِیَابَکُمُ الَّتِی تَتَزَیَّنُونَ بِهَا لِلصَّلَاهًِْ فِی الْجُمُعَاتِ وَ الْأَعْیَادِ.

امام باقر ( در کتاب مجمع‌البیان از امام باقر (روایت است که در مورد آیه: خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ فرمود: «برای نماز در روزهای جمعه و عید، خود را با همان آرایشی که نزد شما معمول است، آرایش دهید».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۸۸ وسایل الشیعهًْ، ج۴، ص۴۵۵/ بحار الأنوار، ج۸۰، ص۱۶۸/ فقه القرآن، ج۱، ص۹۶/ عوالی اللآلی، ج۲، ص۲۹/ البرهان/ نور الثقلین

الحسن (علیه السلام)- عَنْ خَیْثَمَهًَْ‌بْنِ‌أبِی‌خَیْثَمَهًَْ قَالَ: کَانَ الْحَسَنُ ‎بْنُ‎ عَلِیٍّ (علیه السلام) إِذَا قَامَ إِلَی الصَّلَاهًِْ لَبِسَ أَجْوَدَ ثِیَابِهِ فَقِیلَ لَهُ یَا ابْنَ‎رَسُولِ اللَّهِ (علیه السلام) لِمَ تَلْبَسُ أَجْوَدَ ثِیَابِکَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ فَأَتَجَمَّلُ لِرَبِّی وَ هُوَ یَقُولُ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ فَأُحِبُّ أَنْ أَلْبَسَ أَجْوَدَ ثِیَابِی.

امام حسن ( خیثمهًْ‌بن‌ابوخیثمه گوید: حسن‌بن‌علی (هرگاه برای نماز آماده می‌شد، بهترین لباس‌هایش را می‌پوشید. به وی میگفتند: «ای پسر رسول خدا (! چرا بهترین لباس‌هایت را بر تن می‌کنی»؟ میفرمود: «همانا خدا زیبا است و زیبایی را دوست دارد، خود را برای خدا زیبا می‌کنم و می‌فرماید: خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ، پس دوست دارم بهترین لباس‌هایم را بپوشم».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۸۸ مستدرک الوسایل، ج۳، ص۲۲۶/ بحار الأنوار، ج۸۰، ص۱۷۵/ وسایل الشیعهًْ، ج۴، ص۴۵۵/ البرهان/ نور الثقلین

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی لَیْلَی عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَنَّهُ قَالَ: ... خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ الْتَمِسُوا الْبُیُوتَ الَّتِی أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ.

امام صادق ( محمّدبن‌عبدالرّحمن‌بن‌ابی‌لیلی از پدرش نقل می‌کند که امام صادق (فرمود: ... خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ، دنبال خانه‌هایی بروید که خداوند آن‌ها را بلند گردانیده و نامش در آن خانه همواره ورد زبان‌ها می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۸۸ الکافی، ج۲، ص۴۷/ بحار الأنوار، ج۶۶، ص۱۰/ نور الثقلین

ابن‌عبّاس (رحمة الله علیه)- عَنْ أبِی‌عَبْدِاللهِ (علیه السلام) قَالَ: بَعَثَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) عَبْدَ اللَّهِ‌بْنَ‌الْعَبَّاسِ إِلَی ابْنِ‌الْکَوَّاءِ وَ أَصْحَابِهِ وَ عَلَیْهِ قَمِیصٌ رَقِیقٌ وَ حُلَّهًٌْ فَلَمَّا نَظَرُوا إِلَیْهِ قَالُوا یَا ابْنَ‌عَبَّاسٍ (رحمة الله علیه) أَنْتَ خَیْرُنَا فِی أَنْفُسِنَا وَ أَنْتَ تَلْبَسُ هَذَا اللِّبَاسَ فَقَالَ وَ هَذَا أَوَّلُ مَا أُخَاصِمُکُمْ فِیهِ قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَهًَْ اللَّهِ الَّتِی أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ وَ قَالَ خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ.

ابن‌عبّاس ( امام صادق (فرمود: امیرمؤمنان (عبدالله‌بن‌عبّاس را به‌سوی ابن‌کواء و یاران او فرستاد، درحالی‌که پیراهنی نازک و حله‌ای بر او بود. وقتی به او نگاه کردند، گفتند: «ای ابن‌عبّاس (! تو در میان ما بهترینمان هستی، تو این لباس را بر تن می‌کنی»؟ گفت: «این اوّلین چیزی است که بر سر آن علیه شما اقامه دعوی می‌کنم. قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِینَةَ اللهِ الَّتِیَ أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الْطَّیِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ و خداوند عزّوجلّ فرمود: یَا بَنِی آدَمَ خُذُواْ زِینَتَکُمْ عِندَ کُلِّ مَسْجِدٍ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۸۸ الکافی، ج۶، ص۴۴۱/ وسایل الشیعهًْ، ج۵، ص۱۷/ بحار الأنوار، ج۳۳، ص۴۰۱

الرّضا (علیه السلام)- هِیَ الثِّیَابُ.

امام رضا ( منظور لباس است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۰ مستدرک الوسایل، ج۳، ص۲۲۶/ بحار الأنوار، ج۸۰، ص۲۲۲/ العیاشی، ج۲، ص۱۲/ البرهان/ نور الثقلین

الصّادق (علیه السلام)- الْأَرْدِیَهًَْ فِی الْعِیدَیْنِ وَ الْجُمُعَهًِْ.

امام صادق ( لباس‌ها در دو عید و جمعه‌ها.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۰ وسایل الشیعهًْ، ج۱۳، ص۵۶۱/ مستدرک الوسایل، ج۶، ص۸۸/ بحار الأنوار، ج۸۶، ص۱۹۵/ بحار الأنوار، ج۸۷، ص۳۶۹/ العیاشی، ج۲، ص۱۳/ البرهان

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ النَّعْلَ وَ الْخَاتَمَ.

پیامبر ( خُذُوا زِینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ مراد از زینت کفش و انگشتری است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۰ مکارم الأخلاق، ص۱۲۳

الصّادق (علیه السلام)- أَ تَرَی اللَّهَ أَعْطَی مَنْ أَعْطَی مِنْ کَرَامَتِهِ عَلَیْهِ وَ مَنَعَ مَنْ مَنَعَ مِنْ هَوَانٍ بِهِ عَلَیْهِ کَلَّا وَ لَکِنَّ الْمَالَ مَالُ اللَّهِ یَضَعُهُ عِنْدَ الرَّجُلِ وَدَائِعَ وَ جَوَّزَ لَهُمْ أَنْ یَأْکُلُوا قَصْداً وَ یَشْرَبُوا قَصْداً وَ یَلْبَسُوا قَصْداً وَ یَنْکِحُوا قَصْداً یَرْکَبُوا قَصْداً وَ یَعُودُوا بِمَا سِوَی ذَلِکَ عَلَی فُقَرَاءِ الْمُؤْمِنِینَ وَ یَرْمُوا بِهِ شَعَثَهُمْ فَمَنْ فَعَلَ ذَلِکَ کَانَ مَا یَأْکُلُ حَلَالًا وَ یَشْرَبُ حَلَالًا وَ یَرْکَبُ حَلَالًا وَ یَنْکِحُ حَلَالًا وَ مَنْ عَدَا ذَلِکَ کَانَ عَلَیْهِ حَرَاماً ثُمَّ قَالَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ أَ تَرَی اللَّهَ ائْتَمَنَ رَجُلًا عَلَی مَالٍ یَقُولُ لَهُ أَنْ یَشْتَرِیَ فَرَساً بِعَشَرَهًِْ آلَافِ دِرْهَمٍ وَ تُجْزِیهِ فَرَسٌ بِعِشْرِینَ دِرْهَماً وَ یَشْتَرِیَ جَارِیَهًًْ بِأَلْفٍ وَ تُجْزِیهِ جَارِیَهًٌْ بِعِشْرِینَ دِینَاراً ثُمَّ قَالَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ.

امام صادق ( آیا فکر می‌کنی خداوند به کسانی که نزد او کرامت دارند، روزی می‌دهد و روزی را از کسانی که نزد وی خوار و ذلیل هستند، باز می‌دارد؟ مال مال خدا است و آن را نزد انسان به‌صورت ودیعه و امانت می‌گذارد و به آنان اجازه داده است که در خوردن و نوشیدن و پوشیدن و ازدواج و سوارشدن میانه‌روی کنند و بقیّه را به فقرای مؤمنان ببخشند تا به آنان سر و سامان دهند. پس هرکه این کار را انجام دهد، هرچه می‌خورد و می‌نوشد و بر آن سوار می‌شود و با آن ازدواج کند، حلال است و بقیّه بر او حرام است سپس فرمود: «وَ لاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ المُسْرِفِینَ آیا مردی را دیده‌ای که خدا مالی را نزد او به امانت گذاشته است تا با آن اسبی به قیمت ده‌هزار درهم بخرد، درحالی‌که اسبی به قیمت بیست درهم برای او کافی است؟! و کنیزکی را می‌خرد با هزاردینار، درحالی‌که کنیزکی به قیمت بیست دینار برای وی کافی است»؟ و فرمود: وَ لاَ تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لاَ یُحِبُّ المُسْرِفِینَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۰ وسایل الشیعهًْ، ج۱۱، ص۵۰۰/ العیاشی، ج۲، ص۱۳/ البرهان

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- قَالَ الْأصْبَغُ‌بْنُ‌نُبَاتَهًَْ سَمِعْتُ أمِیرَ الْمُؤمِنِینَ (علیه السلام) یَقُولُ لِابْنِهِ الْحَسَنِ (علیه السلام) یَا بُنَیَّ أَ لَا أُعَلِّمُکَ أَرْبَعَ کَلِمَاتٍ تَسْتَغْنِی بِهَا عَنِ الطِّبِّ فَقَالَ بَلَی قَالَ لَا تَجْلِسْ عَلَی الطَّعَامِ إِلَّا وَ أَنْتَ جَائِعٌ وَ لَا تَقُمْ عَنِ الطَّعَامِ إِلَّا وَ أَنْتَ تَشْتَهِیهِ وَ جَوِّدِ الْمَضْغَ وَ إِذَا نِمْتَ فَأَعْرِضْ نَفْسَکَ عَلَی الْخَلَاءِ فَإِذَا اسْتَعْمَلْتَ هَذَا اسْتَغْنَیْتَ عَنِ الطِّبِّ وَ قَالَ إِنَّ فِی الْقُرْآنِ لَآیَهًًْ تَجْمَعُ الطِّبَّ کُلَّهُ کُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا.

امام علی ( اصبغ‌بن نباته گوید: شنیدم امام علی (فرمود: پسر جانم چهارکلمه به تو بیاموزم که به وسیله‌آن‌ها از طب بی‌نیاز شوی»؟ گفت: «چرا»؟ فرمود: «بر سر غذا منشین جز اینکه گرسنه باشی! از کنار سفره غذا بر نخیز جز هنوز اشتهاء داری، خوب بجو، هنگام خواب سر قدم برو، چون این چهار را مراعات کنی از طب و دواء بی‌نیازی. فرمود: «در قرآن آیه‌ایست که همه‌ی طب را دارد؛ کُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۲ بحار الأنوار، ج۵۹، ص۲۶۷/ الدعوات، ص۷۵

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- عَنْ عَلِیٍّ (علیه السلام) قَالَ أَتَی أَبُو حُجَیْفَهًَْ النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) وَ هُوَ یَتَجَشَّی فَقَالَ (صلی الله علیه و آله) اکْفُفْ جُشَاءَکَ فَإِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ فِی الدُّنْیَا شِبَعاً أَکْثَرُهُمْ جُوعاً یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ قَالَ فَمَا مَلَأَ أَبُو حُجَیْفَهًَْ بَطْنَهُ مِنْ طَعَامٍ حَتَّی لَحِقَ بِاللَّهِ.

پیامبر ( امام علی (فرمود: ابوحُجَیفه، نزد پیامبر (آمد درحالی‌که از شدّت سیری آروغ می‌زد، پیامبر (فرمود: «[از خوردن بسیار برحذر باش] زیرا بیشتر مردم سیر در دنیا، در روز قیامت گرسنه‌اند، [از آن زمان] هیچ‌گاه ابوحجیفه شکمش را از طعام پر نساخت تا زمانی‌که رحلت نمود [و به ملاقات پروردگارش نایل گشت]».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۲ بحار الأنوار، ج۶۳، ص۳۳۲/ نور الثقلین

الصّادق (علیه السلام)- الْمُؤْمِنُ یَأْکُلُ فِی مِعَاءٍ وَاحِدٍ وَ الْکَافِرُ یَأْکُلُ فِی سَبْعَهًِْ أَمْعَاءٍ.

امام صادق ( مؤمن در یک روده و کافر در هفت روده می‌خورد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۲ مستدرک الوسایل، ج۱۶، ص۲۱۱/ نور الثقلین

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ سُلَیْمَانَ بْنِ صَالِحٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) أَدْنَی مَا یَجِیءُ مِنْ حَدِّ الْإِسْرَافِ فَقَالَ ابْتِذَالُکَ ثَوْبَ صَوْنِکَ وَ إِهْرَاقُکَ فَضْلَ إِنَائِکَ وَ أَکْلُکَ التَّمْرَ وَ رَمْیَکَ النَّوَی هَاهُنَا وَ هَاهُنَ.

امام صادق ( سلیمان‌بن‌صالح گوید: به امام صادق (عرض کردم: «حداقل میزان اسراف که از آن نهی شده است، چیست»؟ فرمود: «اینکه لباس مهمانی‌ات را که آبروی تو را حفظ می‌کند، در غیر مهمانی [برای کار] بپوشی و دور ریختن بقیّه‌ی آب لیوان و خوردن خرما و دور انداختن هسته‌های آن به این‌طرف و آن‌طرف».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۲ الکافی، ج۴، ص۵۶/ البرهان

الصّادق (علیه السلام)- وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا صُورَتُهُ صُورَهًُْ الْأَمْرِ وَ الْمُرَادُ الْإِبَاحَهًُْ.

امام صادق ( کُلُوا وَ اشْرَبُوا؛ صورت آن، صورت امر است و مقصود از آن، اباحه می‌باشد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۹۲ بحار الأنوار، ج۶۲، ص۱۲۲