وَكَم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَا فَجَآءَهَا بَأۡسُنَا بَيَٰتًا أَوۡ هُمۡ قَآئِلُونَ
4
وَكَم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَا فَجَآءَهَا بَأۡسُنَا بَيَٰتًا أَوۡ هُمۡ قَآئِلُونَ
4
علی‌بن‌إبراهیم (علیه السلام)- قَوْلُهُ فَجاءَها بَأْسُنا بَیاتاً أَیْ عَذَاباً بِاللَّیْلِ أَوْ هُمْ قائِلُونَ یَعْنِی وَقْتَ الْقَیْلُولَهًِْ نِصْفَ النَّهَارِ.
علیّ‌بن‌ابراهیم ( فَجاءَها بَأْسُنا بَیاتاً یعنی عذاب شب‌هنگام، یا هُمْ قائِلُونَ در روز، هنگامی‌که استراحت کرده بودند، به سراغشان آمد».
تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۸ بحار الأنوار، ج۱۴، ص۴۵۴/ القمی، ج۱، ص۲۲۳