الصّادق (علیه السلام)- لَمَّا أَنْ بَعَثَ اللَّهُ نُوحاً (علیه السلام) دَعَا قَوْمَهُ عَلَانِیَهًًْ فَلَمَّا سَمِعَ عَقِبُ هِبَهًِْ اللَّهِ‌بن‌آدَمَ (علیه السلام) تَصْدِیقَ مَا فِی أَیْدِیهِمْ مِنَ الْعِلْمِ وَ عَرَفُوا أَنَّ الْعِلْمَ الَّذِی فِی أَیْدِیهِمْ هُوَ الْعِلْمُ الَّذِی جَاءَ بِهِ نُوحٌ صَدَّقُوهُ وَ سَلَّمُوا لَهُ فَأَمَّا وُلْدُ قَابِیلَ فَإِنَّهُمْ کَذَّبُوهُ وَ قَالُوا إِنَّ الْجِنَّ کَانُوا قَبْلَنَا فَبَعَثَ اللَّهُ إِلَیْهِمْ مَلَکاً فَلَوْ أَرَادَ أَنْ یَبْعَثَ إِلَیْنَا لَبَعَثَ إِلَیْنَا مَلَکاً مِنَ الْمَلَائِکَهًْ.

امام صادق ( وقتی خداوند نوح (را مبعوث کرد، آشکارا قوم خویش را دعوت کرد، زمانی‌که ذرّیّه‌ی هبهًْ‌الله فرزند آدم (شنیدند که نوح (علمی را که نزد آنان است تصدیق می‌کند و دانستند که علمی که در دست آنان است همان علمی است که نوح (آن را آورده است، او را تصدیق کرده و تسلیم امر او شدند. امّا فرزندان قابیل او را تکذیب کرده و گفتند: «قبل از ما جن‌ها بودند و خداوند فرشته‌ای را به‌سوی آنان فرستاد، پس اگر می‌خواست به‌سوی ما بفرستد، قطعاً یکی از فرشتگان را می‌فرستاد».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۸۸ نور الثقلین

الباقر (علیه السلام)- إِنَّ الْأَنْبِیَاءَ (علیهم السلام) بُعِثُوا خَاصَّهًًْ وَ عَامَّهًًْ فَأَمَّا نُوحٌ (علیه السلام) فَإِنَّهُ أُرْسِلَ إِلَی مَنْ فِی الْأَرْضِ بِنُبُوَّهًٍْ عَامَّهًٍْ وَ رِسَالَهًٍْ عَامَّهًٍْ وَ أَمَّا هُودٌ (علیه السلام) فَإِنَّهُ أُرْسِلَ إِلَی عَادٍ بِنُبُوَّهًٍْ خَاصَّهًٍْ.

امام باقر ( پیامبران به صورت خاص و عام برانگیخته شدند، نوح (با نبوت عامّه و رسالت عام به سوی زمینیان فرستاده شد و هود با نبوتی خاص به سوی قوم عاد فرستاده شده است.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۸۸ بحار الأنوار، ج۱۱، ص۵۱/ البرهان، ج۷، ص۱۱۵