الرّضا (علیه السلام)- مَا أَحْسَنَ الصَّبْرَ وَ انْتِظَارَ الْفَرَجِ أَمَا سَمِعْتَ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَی وَ ارْتَقِبُوا إِنِّی مَعَکُمْ رَقِیبٌ وَ قَوْلَهُ عَزَّوَجَلَّ فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ فَعَلَیْکُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّهُ إِنَّمَا یَجِیءُ الْفَرَجُ عَلَی الْیَأْسِ فَقَدْ کَانَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ أَصْبَرَ مِنْکُمْ.

امام رضا ( چقدر صبر کردن و انتظار فرج نیکوست! آیا نشنیده‌اید که پدرم امام کاظم (فرمود: «چشم به راه باشید که من نیز چشم به راهم؛ پس شما منتظر باشید، من هم با شما انتظار می‌کشم! [شما انتظار شکست من، و من انتظار عذاب الهی برای شما]!»؟ پس صبر پیشه‌گیرید که فرج آل محمّد [و ظهور دولت حق] هنگام یأس و نومیدی خواهد رسید و این را بدانید آن‌ها که پیش از شما بودند بیش از شما صبر کرده‌اند».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۱۹۲ العیاشی، ج۲، ص۲۰/ البرهان/ نور الثقلین/ بحار الأنوار، ج۵۲، ص۱۲۹/ کمال الدین، ج۲، ص۶۴۵