الصّادق (علیه السلام)- عَنْ مُوسَی‌بْنِ‌جَعْفَرٍ (علیه السلام) قَالَ: دَخَلَ عَمْرُوبْنُ‌عُبَیْدٍ عَلَی أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) ... فَقَالَ أُحِبُّ أَنْ أَعْرِفَ الْکَبَائِرَ مِنْ کِتَابِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ فَقَالَ نَعَمْ یَا عَمْرُو أَکْبَرُ الْکَبَائِرِ الْإِشْرَاکُ بِاللَّهِ یَقُولُ اللَّهُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَیْهِ الْجَنَّهًَْ وَ بَعْدَهُ الْإِیَاسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ إِنَّهُ لا یَیْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْکافِرُونَ ثُمَّ الْأَمْنُ لِمَکْرِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ.

امام صادق ( امام کاظم (فرمود: عمروبن‌عبید بر پدرم حضرت صادق (وارد شد چون بر آن حضرت سلام کرد و نشست این آیه را خواند: همان کسانی که از گناهان بزرگ و اعمال زشت اجتناب می‌ورزند. (شوری/۳۷) بعد ساکت شد. حضرت فرمود: «چرا ساکت شدی»؟ عرض کرد: «دوست دارم گناهان کبیره را از کتاب خدای عزّوجلّ بشناسم». حضرت فرمود: «بلی ای عمرو بزرگترین گناهان شرک به خدای عزّوجلّ است؛ و هرکس شرک به خدا آورد مسلّم بهشت بر او حرامست. (مائده/۷۲) و بعد از شرک بزرگترین گناهان ناامیدی از رحمت خداست؛ چنانکه خدای متعال می‌فرماید: و از رحمت خدا ناامید مشوید همانا جز کافران کسی از رحمت خدا ناامید نمی‌شود. (یوسف/۸۷) بعد از آن ایمن‌بودن از نیرنگ خداست چنانکه می‌فرماید: فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۲۰ الکافی، ج۲، ص۲۸۵/ من لایحضره الفقیه، ج۳، ص۵۶۳/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۵، ص۳۱۸/ بحار الأنوار، ج۷۶، ص۶/ عیون أخبار الرضا (A۱)، ج۱، ص۲۸۵/ علل الشرایع، ج۲، ص۳۹۱/ إرشاد القلوب، ج۱، ص۱۷۶

الجواد (علیه السلام)- تَأْخِیرُ التَّوْبَهًِْ اغْتِرَارٌ وَ طُولُ التَّسْوِیفِ حَیْرَهًٌْ وَ الِاعْتِلَالُ عَلَی اللَّهِ هَلَکَهًٌْ وَ الْإِصْرَارُ عَلَی الذَّنْبِ أَمْنٌ لِمَکْرِ اللَّهِ وَ لا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ.

امام جواد ( تأخیر در توبه، خود را فریب دادن است و امروز و فردا کردن زیاد، باعث سرگردانی است و پیامد عذرتراشی برای خدا، هلاکت است و پافشاری بر گناه در اثر آسوده خاطر بودن از مکر خداست؛ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُون.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۲۲ بحار الأنوار، ج۶، ص۳۰/ الإرشاد، ج۲، ص۲۰۵/ تحف العقول، ص۴۵۶/ کنز الفواید، ج۲، ص۳۳/ مشکاهًْ الأنوار، ص۱۱۱

الصّادق (علیه السلام)- عَنْ صَفْوَانِ الجَمّالِ قَالَ: صَلَّیْتُ خَلْفَ أَبِی‌عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فَأَطْرَقَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ لَا تُؤْمِنِّی مَکْرَکَ ثُمَّ جَهَمَ فَقَالَ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ.

امام صادق ( صفوان‌جمال گوید: پشت‌سر امام صادق (نماز گزاردم، ایشان به زمین چشم دوخت و سپس فرمود: «خدایا، مرا از مکر خودت در امان نگذار». سپس با صدای آشکار فرمود: درحالی‌که جز زیانکاران، خود را از مجازات خدا ایمن نمی‌دانند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۲۲ بحار الأنوار، ج۶۷، ص۳۹۱/ العیاشی، ج۲، ص۲۳/ البرهان/ نور الثقلین

أمیرالمؤمنین (علیه السلام)- الْفَقِیهُ کُلُّ الْفَقِیهِ مَنْ لَمْ یُقَنِّطِ النَّاسَ مِنْ رَحْمَهًِْ اللَّهِ وَ لَمْ یُؤْیِسْهُمْ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ وَ لَمْ یُؤْمِنْهُمْ مِنْ مَکْرِ اللَّهِ.

امام علی ( فقیه کامل کسی است که مردم را از آمرزش خدا مأیوس نسازد، و از مهربانی او ناامیدشان نکند و از عذاب ناگهانی وی، آن‌ها را ایمن ندارد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۲۲ نور الثقلین

الکاظم (علیه السلام)- یَعْنِی یُجَازِیهِمْ بِمَکْرِهِمْ لَهُ.

امام کاظم ( یعنی به‌واسطه‌ی نیرنگشان به‌خدا مجازات می‌شوند.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۲۲۲ إرشاد القلوب، ج۱، ص۱۷۶