علی‌بن‌إبراهیم (رحمة الله علیه)- قَوْلُهُ إِذْ یُرِیکَهُمُ اللهُ فِی مَنَامِکَ قَلِیلًا وَ لَوْ أَرَاکَهُمْ کَثِیراً لَفَشِلْتُمْ وَ لَتَنازَعْتُمْ فِی الْأَمْرِ فَالْمُخَاطَبَهًُْ لِرَسُولِ اللهِ (صلی الله علیه و آله) وَ الْمَعْنَی لِأَصْحَابِهِ أَرَاهُمُ اللَّهُ قُرَیْشاً فِی نَوْمِهِمْ أَنَّهُمْ قَلِیلٌ وَ لَوْ أَرَاهُمْ کَثِیراً لَفَزِعُوا.

علیّ‌بن‌ابراهیم ( إِذْ یُرِیکَهُمُ اللهُ فِی مَنَامِکَ قَلِیلاً وَ لَوْ أَرَاکَهُمْ کَثِیرًا لَّفَشِلْتُمْ وَ لَتَنَازَعْتُمْ فِی الأَمْرِ؛ خطاب به رسول خدا (است، ولی درحقیقت خطاب به یاران اوست. خدا قریش را در خواب کم نشان داده است و اگر بسیار نشان می‌داد، ترس و وحشت بر آنان چیره می‌شد.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۵۹۸ القمی، ج۱، ص۲۷۷/ البرهان