الباقر (علیه السلام)- عَنْ أَبِی‌حَمْزَهًَْ، عَنْ أَبِی‌جَعْفَر (علیه السلام) فِی قَوْلِهِ: إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللهِ الَّذِینَ کَفَرُوا فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ، قَالَ (علیه السلام) نَزَلَتْ فِی بَنِی‌أُمَیَّهًَْ، فَهُمْ أَشَرُّ خَلْقِ اللَّهِ، هُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا فِی بَاطِنِ الْقُرْآنِ فَهُمْ لا یُؤْمِنُونَ.

امام باقر ( ابوحمزه گوید: امام باقر (درباره‌ی این سخن خداوند تبارک‌وتعالی: إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللهِ الَّذِینَ کَفَرُواْ فَهُمْ لاَ یُؤْمِنُونَ؛ فرمود: «[این آیه] درباره‌ی بنی‌امیّه نازل شده است. آنان شرورترین خلق خدا هستند و آنانند که در باطن قرآن کافر محسوب می‌شوند، و ایمان نمی‌آورند».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۶۰۸ بحار الأنوار، ج۳۱، ص۵۱۲/ القمی، ج۱، ص۲۷۹/ العیاشی، ج۲، ص۶۵/ نور الثقلین/ البرهان