الباقر (علیه السلام)- هُمُ الَّذِینَ اسْتَشَارَهُمُ الرَّسُولُ (صلی الله علیه و آله) فِی أَمْرِ قُرَیْشٍ بِبَدْر.

امام باقر ( مراد از مؤمنان [در این آیه] مسلمانانی هستند که پیامبر (در جنگ بدر پیرامون پیکار با قریش با آن‌ها مشورت نمود.

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۶۱۶ بحار الأنوار، ج۱۹، ص۳۰۸

الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَکْتُوبٌ عَلَی الْعَرْشِ أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا وَحْدِی لَا شَرِیکَ لِی وَ مُحَمَّدٌ (صلی الله علیه و آله) عَبْدِی وَ رَسُولِی أَیَّدْتُهُ بِعَلِیٍّ (علیه السلام) فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ هُوَ الَّذِی أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِینَ فَکَانَ النَّصْرُ عَلِیّاً (علیه السلام) وَ دَخَلَ مَعَ الْمُؤْمِنِینَ فَدَخَلَ فِی الْوَجْهَیْنِ جَمِیعاً.

پیامبر ( روی عرش چنین نوشته شده است: «همانا من خدا هستم و خدایی جز من نیست، یگانه‌ام و شریکی برای من نیست و محمّد (بنده و پیامبر من است. او را به‌وسیله‌ی علی (تأیید کردم. سپس خدای عزّوجلّ این آیه را نازل فرمود: هُوَ الَّذِیَ أَیَّدَکَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمؤْمِنِینَ؛ منظور از نصر، علی (بود و در مفهوم، مؤمنان نیز وارد شده است. پس در هر دو وجه وارد شده است».

تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۵، ص۶۱۶ بحار الأنوار، ج۲۷، ص۲/ الأمالی للصدوق، ص۲۱۵/ روضهًْ الواعظین، ج۱، ص۴۲